Presuda Vrhovnog “očigledno proizvoljna”: Ustavni sud usvojio žalbu Kristjana Dukaja

Ustavni sud je usvojio žalbu Kristjana Dukaja i ukinuo presudu Vrhovnog suda, ocijenivši je očigledno proizvoljnom, jer nije imala “dovoljno jasne i relevantne razloge”, pa je predmet vraćen na novo odlučivanje.

Dukaj je bivši zaposleni Opštine Tuzi, kojem je radni odnos prestao nakon što je na probnom radu ocijenjen da “nije zadovoljio”, a ranije je pravosnažno dobio spor protiv Opštine zbog mobinga u kabinetu tadašnjeg predsjednika Opštine Nika Đeljošaja.

Odluku je Prvo vijeće Ustavnog suda donijelo 5. novembra 2025. godine, u sastavu predsjednica Ustavnog suda Snežana Armenko i članovi - Faruk Resulbegović i Momirka Tešić.

Dukaj je ustavnom žalbom osporio presudu Vrhovnog suda od 26. januara 2023. godine, donijetu u upravnom sporu koji je pokrenuo radi utvrđivanja zakonitosti rješenja Opštine Tuzi kojim je ocijenjen ocjenom “nije zadovoljio na probnom radu”, te mu je po tom osnovu prestao radni odnos.

U žalbi je, između ostalog, tvrdio da su nadležni organi u postupku ocjenjivanja probnog rada prekoračili rokove propisane Zakonom o državnim službenicima i namještenicima i Pravilnikom o kriterijumima i načinu ocjenjivanja probnog rada državnih službenika i namještenika.

Naveo je da je radni odnos zasnovao 20. februara 2020. godine i da je starješina organa, u skladu sa članom 54 Zakona, morao donijeti rješenje o ocjeni probnog rada najkasnije 15 dana prije isteka probnog rada, odnosno, kako je ukazao, do početka februara 2021. godine, uz stav da se zakonom propisani rokovi ne mogu produžavati.

Posebno je ukazao i na član 7 Pravilnika, prema kojem neposredni rukovodilac uz predlog ocjene mora da sačini službenu zabilješku o upoznavanju zaposlenog i da je, uz saglasnost pretpostavljenog, dostavi starješini organa najkasnije 20 dana prije isteka probnog rada. Dukaj je tvrdio da ni taj rok nije ispoštovan, jer je službena zabilješka sačinjena 8. februara 2021.

Ustavni sud je naglasio da se ne upušta u to da li je Dukaj u suštini “zadovoljio” ili “nije zadovoljio” na probnom radu, već je predmet razmatrao s aspekta prava na pravično suđenje.

Ključna zamjerka Ustavnog suda odnosi se na obrazloženje Vrhovnog suda, koji je, prema ocjeni Ustavnog suda, ostao na opštem zaključku o zakonitosti, citirajući relevantne odredbe, ali bez konkretne analize odlučujućih navoda podnosioca žalbe.

Ustavni sud je ocijenio da je Vrhovni sud morao jasno i precizno ispitati tvrdnje da su rokovi iz člana 54 stav 2 Zakona i člana 7 Pravilnika prekluzivni, odnosno da li njihovim istekom organ gubi mogućnost da zakonito donese rješenje o ocjenjivanju probnog rada, posebno imajući u vidu da je osporenim rješenjem Dukaju prekinuto radno angažovanje.

Zbog izostanka takve analize, Ustavni sud je zaključio da osporena presuda ne ispunjava standarde obrazložene sudske odluke i da se može podvesti pod “očigledno proizvoljnu”, jer se sud mora izričito odrediti prema argumentima koji mogu biti odlučujući za ishod spora.

U odluci se navodi i da ukidanje presude ne znači da Vrhovni sud u ponovnom postupku mora donijeti drugačiju odluku po meritumu, već da mora donijeti odluku koja ispunjava ustavne i konvencijske standarde pravičnog suđenja - sa relevantnim i dovoljnim razlozima.

Dukaj je ranije vodio i odvojeni postupak protiv Opštine Tuzi zbog zlostavljanja na radu, te je podgorički Osnovni sud u tom postupku utvrdio da je trpio mobing dok je radio u kabinetu Đeljošaja, a Opštini je naloženo da mu isplati 4.000 eura.

( Jelena Kočanović )