Tužiće državu zbog uništenja "Montepranza": Mali akcionari bivše kompanije iz Tivta pripremaju sudski postupak
Dio velikog zemljišnog kompleksa kod tivatskog aerodroma potražuje Opština zbog dugova, a dio uz podršku Hrvatske traže hrvatske porodice iz Boke kojima je ona nacionalizovana
Manjinski akcionari poljoprivredne kompanije “Montepranzo - Bokaprodukt” AD Tivat, koji zajedno posjeduju više od 13% akcija tog društva, najavili su pokretarnje postupaka pred Privrednim sudom protiv države kao većinskog vlasnika, zbog načina na koji ona upravlja tom kompanijom koja je praktično uništena.
“Montepranzo” raspolaže velikim zemljištnim površinama na atraktivnoj lokaciji u blizini Aerodroma Tivat, a na kojima se već duži vremenski period ne obavlja nikakva poljoprivredna proizvodnja već su nekadašnji vinogradi, voćnjaci i staklenici u potpunosti devastirani, a dio površina je čak pretvoren i u nezvanične privremene deponije raznih vrsta otpada.
Opština Tivat od kompanije potražuje milionske iznose na ime naplaćenog poreza na nepokretnosti i zvanično je zatražila od države kao većinskog vlasnika “Montepranza” da se ta dugovanja “prebiju” na način da se Opštini ustupi dio zemljišnog kompleksa preko puta Aerodroma. Predstavnci džave do sada su se oglušivali o ove zahtjeve Opštine, a u međuvremenu su se stvari i dodatno iskomplikovale zbog zahtjeva Vlade Republke Hrvatske prema Crnoj Gori da se vrati imovina starosjedilačkih hrvatskih porodica iz Boke koja im je svojevremeno nacionalizovana. Taj se zahtjev u najvećoj mjeri odnosi upravo na nekadašnja privatna imanja u katastarskoj opštini Mrčevac u Tivtu, koja su pedesetih godina prošlog vijeka nacionalizovana i pretvorena u državno poljoprivrendo dobro - aktuelni “Montepranzo”.
Hrvatski šef diplomatije Gordan Grlić- Radman je kazao da već godinama postoje pravosnažne presude nadležnih sudova u Crnoj Gori koji su naložili vraćanje te imovine njenim pravim privatnim vlasnicima, ali da se i pored toga, ti građani koji su u najvećem broju hrvatske nacionalnosti, do danas nisu mogli upisati u katastru kao vlasnici. Grlić-Radman je naglasio da je za zatvaranje mjerila u poglavlju 23 “neophodno da Crna Gora sprovede u djelo sudske odluke u vezi sa oduzetom imovinom tivatskim porodicama”, te da je sa crnogorske strane “dobio obećanje da će izvršiti pritisak” na katastar.
Sa druge strane, manjinski akcionari “Montepranza” u izjavi koju su juče dostavili “Vijestima” ističu da je “dalje ćutanje o stanju u ovom preduzeću postalo nemoguće” i najavljuju da će zbog načina na koji se prema njima, ali i cijeloj toj kompaniji ophodi država kao većinski vlasnik, preduzeti sve mjere koje im zakoni omogućavaju.
“Nakon godina ignorisanja upozorenja, izostanka odgovornosti i očiglednog kršenja zakona, jasno je da većinski vlasnik - Investiciono-razvojni fond, danas Razvojna banka Crne Gore, snosi ključnu odgovornost za stanje u kojem se Društvo danas nalazi. Posljednja Skupština akcionara, formalno označena kao redovna godišnja, a održana krajem decembra, tačnije 29 decembra 2025, predstavlja flagrantno kršenje Zakona o privrednim društvima (član 135 tačka 6). Zakon ne ostavlja prostor za tumačenja - redovna Skupština mora se održati u zakonom propisanom roku. Njeno zakazivanje mjesecima nakon isteka tog roka ne može se opravdati ni neznanjem, ni tehničkim razlozima, već ukazuje na svjesno ignorisanje zakonskih obaveza”, naveli su manjinski akcionari ističući da “takva Skupština, po našem uvjerenju, ne može proizvoditi zakonite i legitimne odluke.”
“Ona je samo formalni pokušaj da se višegodišnja pasivnost i kašnjenje administrativno ‘pokriju’, na direktnu štetu prava akcionara”, poručili su manjski dioničari, ističući da “Montepranzo-Bokaprodukt” “već godinama faktički ne posluje”.
“Računi su blokirani, poreski dug i kamate nekontrolisano rastu, kapital je negativan, a vrijednost imovine se umanjuje iz godine u godinu. Sve to se dešava dok Razvojna banka Crne Gore, kao većinski vlasnik, ima odlučujući uticaj na sastav Odbora direktora i strateške odluke Društva. Uprkos tome, ne postoji nijedna ozbiljna mjera oporavka, nijedna nezavisna procjena imovine, nijedna jasna strategija niti odgovornost za donesene ili propuštene odluke. Predstavnici većinskog vlasnika u Odboru direktora se mijenjaju često, bez kontinuiteta, bez rezultata i bez ikakvog efekta na stabilizaciju Društva”, navode oni.
Kako ističu, posebno ih zabrinjava činjenica da Razvojna banka “uporno odbija uključivanje predstavnika manjinskih akcionara u Odbor direktora, iako bi to bio minimum dobre korporativne prakse.”
“Time se dodatno produbljuje netransparentnost i stvara utisak da se odluke donose bez stvarne kontrole i bez unutrašnjeg balansa interesa. U tom kontekstu, legitimno je postaviti i pitanje stručnih i profesionalnih kapaciteta pojedinih članova Odbora direktora ispred većinskog vlasnika, jer dugogodišnje izostajanje bilo kakvog pozitivnog pomaka ne može ostati bez odgovora”, podvlače manjinski akcionari.
Ukoliko Razvojna banka, kao većinski vlasnik, u kratkom roku ne preuzme stvarnu odgovornost i ne započne proces zakonitog i transparentnog upravljanja Društvom, manjinski akcionari najavljuju da će pokrenuti odgovarajuće postupke pred Privrednim sudom.
“Ti postupci će obuhvatiti osporavanje zakonitosti sazivanja redovne Skupštine akcionara, ispitivanje odgovornosti zbog dugogodišnjeg nemara u upravljanju koji su prouzrokovali velike gubitke i blokiran račun, kao i preduzimanje svih drugih zakonom predviđenih mjera radi zaštite imovine i prava akcionara”, zaključuje se u obraćanju manjinskih dioničara.
Revizori godinama upozoravaju na haos u firmi
Mali akcionari poručuju da je imovina “Montepranza”, koja predstavlja osnovnu vrijednost kompanije, danas “zapuštena, neprocijenjena i pravno nesigurna”.
“Revizorski izvještaji godinama ukazuju na neusaglašenost katastarskih i knjigovodstvenih podataka, ali bez ikakve reakcije organa upravljanja. Dodatno, ono što je u posljednje vrijeme dospjelo i u žižu javnosti jeste Sporazum ‘Montepranza’ sa Opštinom Tivat o privremenom ustupanju zemljišta bez naknade, grubo je obesmišljen pretvaranjem tog prostora u deponiju, bez namjere vraćanja u prvobitno stanje i bez zaštite interesa Društva. Ovakvo postupanje ne bi bilo moguće bez prećutne saglasnosti ili potpune pasivnosti onih koji su bili dužni da imovinu štite a to su članovi Odbora direktora koji je imenovan od strane isključivo većinskog vlasnika”, poručuju manjinski akcionari, dodajući da “dalje nije moguće tolerisanje ovakvog stanja.”, navodi se u saopštenju dioničara.
( Siniša Luković )