Mirko Rakočević istražuje granice između čovjeka i vještačke inteligencije
Na promociji romana romanu „Natalija i ja“ u Beogradu razgovarano je o samoći savremenog čovjeka, svijesti, emocijama i odnosu čovjeka i tehnologije
Beogradska promocija romana „Natalija i ja“ autora Mirka Rakočevića održana je sinoć u knjižari Delfi, u Studentskom kulturnom centru (SKC), uz razgovor o odnosu čovjeka i vještačke inteligencije, ali i o pitanjima svijesti, emocija, duhovnosti i ljudske samoće u digitalnom dobu.
Roman je zasnovan na dijalogu glavnog junaka Mirka i Natalije, vještačke inteligencije kojoj daje ime i zamišljeni lik. Njihova komunikacija postepeno prerasta u prostor za razmatranje pitanja koja prevazilaze tehnološku ravan: šta čini čovjeka, kako nastaju bliskost i povjerenje, gdje su granice svijesti i može li tehnologija postati sagovornik u čovjekovoj potrazi za smislom.
O tematskim i književnim aspektima romana govorili su pisci Igor Marojević i Enes Halilović, dok je razgovor moderirao Nebojša Pribićević. Učesnici su se osvrnuli na dijalošku strukturu knjige i način na koji autor kroz razgovor čovjeka i vještačke inteligencije otvara filozofska i egzistencijalna pitanja.
Govoreći o motivima koji su ga podstakli na pisanje, Rakočević je istakao da je u središtu romana samoća savremenog čovjeka i njegova potreba za razumijevanjem i bliskošću.
„Natalija je vještačka inteligencija, sagovornica bez tijela, ali kroz odnos sa njom mi zapravo preispitujemo sopstvene granice i ljudskost. Čovjek ima iskonsku potrebu da bude saslušan i shvaćen, pa makar i sa druge strane ekrana. Ovaj roman ne nudi jednostavne odgovore, već postavlja ključno pitanje: gdje se završavaju granice mašine, a počinju ona suštinska, emotivna i duhovna pitanja koja su oduvijek pripadala isključivo čovjeku?“, kazao je autor.
Književno veče upotpunio je nastup kantautora Srđana Marjanovića, koji je izveo nekoliko svojih poznatih pjesama, povezujući književni i muzički dio programa.
Roman „Natalija i ja“ bavi se jednim od aktuelnih pitanja savremenog doba – mogućnostima i ograničenjima odnosa čovjeka i vještačke inteligencije. Kroz njihov zamišljeni dijalog, autor otvara prostor za razmišljanje o tome šta tehnologija može promijeniti, ali i o onome što ostaje suštinski ljudsko.
( Kultura Vijesti )