SVIJET U RIJEČIMA

Porast antisemitizma je sramota za Evropu

Vrijeme marševa kojima se iskazuje tuga i solidarnost je prošlo. Sada nam treba akcija.
1 komentar(a)
Pariz policija, Foto: Reuters
Pariz policija, Foto: Reuters
Ažurirano: 22.04.2015. 07:50h

Podaci koje su objavili naučnici sa Univerziteta u Tel Avivu o stalnom porastu antisemitizma širom svijeta su zapanjujući. Broj nasilnih napada se prethodne godine povećao. Svaki Evropljanin bi trebalo da se stidi rezultata istraživanja: da Jevreji u zapadnoj Evropi osjećaju da su ugroženi i da se plaše za svoju bezbjednost! Trend je nedvosmislen: antisemitizam u Evropi je u porastu, posebno u Francuskoj i Velikoj Britaniji - i to već godinama. Početkom ove godine mržnja prema Jevrejima je kulminirala napadima u Parizu i Kopenhagenu.

Vrijeme marševa kojima se iskazuje tuga i solidarnost je prošlo. Sada nam treba akcija. S jedne strane, mora sve da se učini kako bi se zaštitila jevrejska imovina. Sa druge, mora se poboljšati obrazovanje mladih muslimana kako bi se iracionalna mržnja prema Jevrejima sasjekla u korijenu. Evropski političari su se posljednjih godina trudili da se pozabave ovom temom. Održavali su se samiti, konvencije i predstavljani novi programi. Ali, očigledno da se nije uspjelo implementirati političke aktivnosti u svakodnevicu.

Različite grupe počinilaca

To zasigurno leži takođe u tom da su razlozi nasilnih antisemitskih napada toliko slojeviti, tako da je i miks kriminalnih grupa različit od zemlje do zemlje. Dok francuski premijer odgovornim u prvom redu smatra radikalne muslimane, u Njemačkoj nasilne napade na Jevreje čine najčešće desničari. U istočnoj Evropi je antisemitizam među stanovništvom izraženiji, ali se ipak više napada događa na Zapadu. U Turskoj se sam premijer Erdogan izražava antisemitski. U drugim zemljama ljevičarske radikalne partije svojim držanjem strane u konfliktu na Bliskom istoku šire predrasude. Jevrejski funkcioneri su do prije dvije godine upozoravali na uspon desničarskih stranaka, kao naprimjer u Mađarskoj i Slovačkoj, ali im sada prije svega brige zadaje radikalizacija muslimana. I zbog toga se ne može dati jedinstven i jednostavan evropski odgovor na ovaj problem.

Do porasta nasilja nad Jevrejima u Evropi došlo je nakon oružanog sukoba Izraela i Palestinaca u Pojasu Gaze prethodne godine. A tako je bilo i 2009. nakon prve operacije u Gazi. Tada je zabilježeno mnogo više antisemitskih napada nego 2014. godine. Naravno da se smiju kritikovati potezi Izraela u Pojasu Gaze, ali se ne mogu paušalno napadati svi Jevreji, i zahtijevati "smrt u gasnoj komori", kao što se moglo čuti na desetinama protesta širom Evrope, a što je preko svake granice podnošljivog.

Obećanja moraju da prate ciljane akcije

To sve stvara klimu u kojoj je i nakon 70 godina od holokausta moguće prepustiti se prastarim predrasudma protiv Jevreja. A naučnici iz Tel Aviva su i to dokazali. U mnogim evropskim društvima postoji latentni antisemitizam i do 20 odsto. Među muslimanima i desničarima je ovaj procenat još veći. Za, u ovom smislu, uznemirene Evropljane malu utjehu predstavlja to što je situacija još gora u drugim dijelovima svijeta. Antijevrejsko raspoloženje na Bliskom istoku je prisutno kod tri četvrtine ljudi. Jačanje antisemitizma u tom regionu podstiču kako državne institucije tako i mediji.

Jevrejske organizacije čak zahtijevaju od svojih članova da se u nekim dijelovima Evrope ne predstavljaju kao Jevreji. Izraelski premijer Netanjahu stalno ponavlja svoj poziv evropskim Jevrejima da dođu u Izrael. A to boli. Jer, jevrejska manjina je već stotinama godina dio Evrope. Evropski političari su protiv toga i obećavaju kako će učiniti sve da Jevrejima na evropskom tlu obezbijede siguran život. Ali, statistike sa Univerziteta iz Tel Aviva govore drugim jezikom. Tako da je sada krajnje vrijeme da nakon obećanja uslijede djela. No, situacija u Evropi je daleko od one 30-ih godina prošlog vijeka kada je antisemitsko nasilje u Njemačkoj organizovano od strane države. Ali, broj onih koji danas napuštaju Francusku je u porastu. Kao odgovor na probleme u društvu u Evropi ne bi smio da bude egzodus.

(Deutsche Welle)