Gologlavost

Ideološka prljavost iz Crne Gore ovih dana zaputila se u pravcu beogradskog podnožja i uključila se u jednu od najprljavijih kampanja! Vjerovatno je u ovom slučaju koincidencija sa kolektorom nije samo namjerna koliko je i neophodna.

Bestiđe jednog beskrupuloznog trgovca šovinističkim provokacijama ovih dana je u totalnom posrnuću (termin uspon u ovom slučaju nije moguć ni kao oksimoron). Naravno, zbog stečenog odsustva moralnosti ovaj političar estradnog narativa i sinonim za služanstvo, i to onog po kojem je nekada u Stambolu sulatnu cjelivana papuča, uključio se u predizborni cirkus u Srbiji.

Dopuzao je kao pomoć za hajku i kao oprobani epigon, u stilu svog nacionalističkog vlasnika, osporava državljanima druge države pravo na slobodno i demokratsko izjašnjavanje. Vrijeđa državljane druge države povodom njihovog stava na predstojećim parlamentarni izborima!

Ideološka gubavost se ne brani, ona iznova nemilosrdno napada! Ona želi ozloglašenost po svaku cijenu i ona trenutno proglašava mladost u jednoj državi nepoželjnom, izdajničkom, mafijaškom i nemoralnom. U savremenoj politikologiji ovakvi narativi nemaju epitet suprostavljenog stanovišta već potvrdu oličenog fašizma!

Ovaj slučaj surovosti i bespoštednosti, u kojem važe mafijaška pravila (iako se ovaj političar poziva na navodnu ugroženost od ove pojave), najavljuje konfliktan i tragičan scenario u slučaju ishoda koji možda neće biti po volji njegovog nalogodavca. Umjesto argumentovanog suprostavljanja primjenjuje se nesuvislo etiketiranje i najavljuje progon neistomišljenika.

U ovom političkom komadu ovakav protagonist nema savršenih kostima i šminka mu uopšte nije potrebna. Svjetla pozornice veoma su jako uperena ka onom koji prijeti i obični smrtnici strahuju od reprize devedesetih ili oktobarskih dešavanja 2000. godine. I on sam zaziva takve ishode. Ukazuje na navodni osjećaj ugroženosti od “inostranih službi kolektivnog Zapada” ali to saopštava nakon povratka sa tog istog i takvog Zapada. Ovakvi ekscentrični i cinični politički klovnovi, u odijelima koja nijesu njihova, ali koja su za njih namjenski krojena, predstavljaju oličenje političkih kampanja u kojima će nasilje, odsustvo morala i istine biti zastupljeni. Najvažniji kadrovi ovog filma biće sekvencirani na nepovjerenju kao racionalnom odnosu, na prevari kao očekivanom ishodu i na korupciji kao uobičajenosti. U Srbiji ima dosta sociopata koji društvene devijacije doživljavaju kao normalnost (manipulativno prihvatanje od strane većine), ali malo je onih, zato im trebaju pojedinci iz Crne Gore od 1918. pa do današnjih dana, koji će nastojanje većinski slobodno iskazane volje naroda ekstremno predstavljati kao izdajničku i po svaku cijenu neprihvatljivu odluku. Istorija nas uči da su nebrojeni primjeri u kojima su demokratski pokušaji smjene vlasti proglašavani nelegalnim zbog navodnih neregularnosti i da su u tim slučajevima primjenjivane političke ucjene i oružane prisile. Ipak, za razliku od prošlih vremena, današnji poslušnici velikosrpske politike iz Crne Gore, umjesto pucanja u političke oponente, pokušavaju neobaveznim i kvazišaljivim tonom prikriti mračnu suštinu svog djelovanja.

Iako naša aktuelna politička vlast pilatovski pere ruke na ovakvo uplitanje u parlamentarne izbore u Srbiji, očigledno je da ovo neće proći bez povratne reakcije i da će, bez obzira na izborni rezultat 25. oktobra, tokom parlamentarnih i lokalnih izbora u Crnoj Gori 2027. godine biti otvorenih mješanja iz ovog prava na koja mi, zasada, nemamo ni odgovarajuća zakonska rješenja (eventualne dopune Krivičnog zakonika Crne Gore), kao ni ustaljenu institucionalnu praksu.

I, naravno, na našoj političkoj sceni sve ovo prati prazna polemika u vezi sa navodnim “lekarom od poverenja” sa protivnikom koji to u suštini nije. Ovakvo preuveličavanje navodnog “neprijatelja srpskog naroda” od strane rijaliti političara iz Zete, zapravo ne predstavlja samo tematsko podgrijavanje ili preusmjeravanje pažnje tokom izbora u Srbiji, koliko potvrđuje pravilo da se politička nesigurnost najbolje otklanja kroz oprobanu mržnju prema preuveličanom protivniku. Svakako, druga strana i stalni dušmanin jedva je dočekao minut pažnje i namješteni medijski penal. Istina je zapravo da su jedan drugome bili i ostali alter ego. Zašto? U atmosferi totalnog odsustva odgovornosti, koja je začeta kada “Godine počinju januarom” i koja će, veoma izvjesno eskalirati potencijalnom impementacijom nepostojećeg ekonomskog programa “Euro model”, snishodljivi paraziti veoma lako prihvataju pravila manipulacije, simuliraju razmirice i napreduju.

Širom regiona građani nijesu nacionalno ugroženi i njihove vjerske organizacije veoma su dobro materijalno situirane i pritom nemaju odgovarajućih poreskih obaveza, dok je u svim zajednicama opšte stanje zapanjujuće - znanje, savjestan odnos, stručan i učinkoviti angažman nijesu uvaženi, dok ugroženi nacionalistički poltroni bivaju stimulisani i postavljani na pozicije odlučivanja.