Premijera predstave “Ukroćena goropad” biće izvedena u subotu

Šekspir na sceni Gradskog nakon 20 godina

”Ukroćena goropad’ je tekst koji u dramaturškoj osnovi govori kako ukrotiti drugog, a naša predstava otvara tu univerzalnost u smislu da je to borba između muškog i ženskog pola"

971 pregleda 0 komentar(a)
Foto: Jelena Kontić
Foto: Jelena Kontić

”Svi koji se u životu bave pozorištem - tragaju za njegovom definicijom i onda se uvijek vratimo na Šekspira - da je pozorište igra. Svaki povratak Šekspiru povratak je u izvor pozorišta, jer sve što znamo o pozorištu potiče od njega, zbog čega on predstavlja možda najveći pozorišni testament, ali i izazov”, kazao je poznati pozorišni reditelj iz Sjeverne Makedonije, Dejan Projkovski najavljujući premijeru nove predstave koju postavlja u Gradskom pozorištu Podgorica, a koja nastaje upravo po jednom od tekstova Vilijema Šekspira.

Nakon dvadeset godina Gradsko pozorište Podgorica na svojoj sceni postavlja Šekspirov tekst, a u pitanju je adaptacija drame “Ukroćena goropad”, koja će premijerno biti izvedena u subotu, u Kulturno-informativnom centru “Budo Tomović”, u 20 časova, u Podgorici, dok je repriza najavljena za dan kasnije.

”Ukroćena goropad’ je tekst koji u dramaturškoj osnovi govori kako ukrotiti drugog, a naša predstava otvara tu univerzalnost u smislu da je to borba između muškog i ženskog pola. Ono što je ključno u ovoj predstavi je da jedna pozorišna trupa dolazi da igra ‘Ukroćenu goropad’. U osnovi je priča o pozorišnoj viziji i tome gdje se nalazi realnost, da li je na sceni ili u publici, što odražava veliku Šekspirovu temu o snu i realnosti. Najtačnija definicija o našem radu može se vidjeti u jednom Vavilonskom epu koji kaže: ‘da bi čovjek došao do pravih odgovora u životu mora da putuje, da bi se naučio da putuje u svom srcu’. Naša Ukroćena goropad je upravo to - putovanje kroz srce, u potrazi za svim odgovorima i pitanjima koja se tiču pozorišta i ljubavi”, dodatno je objasnio Dejan Projkovski koji je i adaptirao komad.

Umjetnički direktor Gradskog, Dušan Kovačević, rekao je dodao da ovim projektom to pozorište podiže ljestvicu repertoarskog i produkcijskog formiranja u ozbiljan teatar regionalnih i evropskih razmjera.

”Nakon 20 godina Šekspir na sceni Gradskog pozorišta znači ne samo veliki naslov, nego i prvenstveno umjetničko sazrijevanje podmlađenog ansambla i same institucije, a sve zahvaljujući sjajnom autorskom timu koji je predvođen majstorskom palicom iskusnog reditelja. Predstava će zasigurno promovisati nova, perspektivna glumačka imena, ne samo na našoj, nego i na regionalnoj sceni. Komad govori o borbi žene za svojim postulatima, podudara se sa vremenom u kojem živimo i biće prikazana u formi pozorišnog spektakla sa vrhunski uređenim svim elementima koji su potrebni da to zaista bude”, najavio je Kovačević.

Na konferenciji za medije, direktor ove pozorišne kuće, Stevan Koprivica, istakao je da predstavom “Ukroćena goropad” taj teatar zaista u prvi plan ponovo stavlja najmađi glumački kadar. Tako su uloge povjerene mladom ansamblu koji čine: Lazar Dragojević, Milica Majkić, Pavle Bogojević, Vanja Jovićević, Omar Bajramspahić, Pavle Popović, Stefan Vuković, Božidar Zuber, Goran Slavić, Nemanja Todorović, Vukan Pejović, Lara Dragović i Tatjana Torbica. Koprivica je dalje izrazio zadovoljstvo i odabirom novog komada.

“U savremenoj sociolingvistici imamo dvije riječi koje se koriste - jedna je prepoznavanje, a druga je izazov. Donedavno smo po nečemu bili prepoznati ili smo prepoznavali nešto, a riječ ‘izazov’ se sada koristi i za dobre i loše situacije. Ja ću zloupotrebiti ove termine i reći da smo mi prepoznali Šekspira kao savremenog pisca, repertoarskom odrednicom umjetničkog direktora Dušana Kovačevića i njegovom saradnjom sa Dejanom Projkovskim, a što se tiče izazova, ovo jeste bio pravi izazov za našu kuću jer po svim elementima pozorišnog jezika pripada ‘A’ produkciji. Zbog toga se može učiniti da je ovo preveliki zalogaj za Gradsko pozorište, ali mi se ne slažemo sa time”, rekao je Koprivica.

Dramaturgiju predstave “Ukroćena goropad” potpisuje Dragana Tripković, scenografiju Valentin Svetozarev, muziku Goran Trajkoski, kostimografiju Katarina Vukčević, scenski pokret i koreografiju Tamara Vujošević Mandić, a lekturu Radovan Knežević.

Tripković je istakla da je “metateatralnost kod Šekspira jedan od osnovnih principa i vi nikada ne možete biti totalno u teatru i kada se bavite dramaturgijom i režijom ovog pisca”.

”Vođeni tim principom u ovom komadu bavili smo se upravo onim što su stvari koje se tiču i drugih pojmova i onoga kako glumac komunicira sa publikom u samom konceptu drame i samom žanru komedije. Treba imati kuraži postaviti ovako kompleksnu priču što je bila obavezujuća situacija za nas, ali i dileme koje Šekspir pruža kao dramski pisac, a koje smo uspjeli da riješimo tokom procesa”, rekla je Tripković.

Svetozarev dodaje da je srž predstave ipak mlada glumačka ekipa koja nosi sa sobom jedinstvenu kolektivnu energiju...

”Jer u sebi sadrži sve ljudske vrijednosti, ali posjeduje i uigranost jednog sportskog tima. Veliko oduševljenje mi je izazvalo to da vidim da u ovakvim vremenima postoje ljudi sa jednom izvrsnom energijom, što mislim da će se odraziti i na predstavu”, kazao je Svetozarev.

Vujošević Mandić je istakla da je strast prema igri i životu koja je od samog početka pisutna među ekipom nešto posebno važno, jer svako scensko izvođenje mora da ima energiju koja se prenosi na gledaoce. Nagrađivana kostimografkinja Vukčević uspješnu gradi karijeru u Italiji i Francuskoj, a izrazila je zadovoljstvo povodom njenog premijernog predstavljanja i u svom rodnom gradu. Zadovoljna je, kaže, radom na procesu i tome što je upravo ovim komadom otvorila svoj angažman u Crnoj Gori.

Karte su dostupne putem mobilne aplikacije Gradskog pozorišta Podgorica, kao i na biletarnici KIC-a “Budo Tomović” radnim danima od devet do 20 časova i vikendom od 10 do 13 i od 17 do 20 časova. Kontakt telefon za informacije je 020664237, a ulaz je moguć uz posjedovanje jednog od četiri dokaza iz Nacionalne digitalne kovid potvrde.

Mladi ansambl zahvalan na prilici i povjerenju

Mlada glumačka postava koja je prisustvovala konferenciji za medije izrazila je zahvalnost Gradskom pozorištu na ukazanom povjerenju i pruženoj prilici da rade na ovakvom komadu, ali su istaklo i zadovoljstvo saradnjom sa Projkovskim.

Glavna uloga dodijeljena je Lazaru Dragojeviću koji ističe su svi radili posvećeno i najavljuje da će publika u ovoj predstavi uživati. Glumica iz Srbije, Milica Majkić, dobila je šansu da igra u teatru u Crnoj Gori čime je, kaže, počastvovana. Ona dodaje i da osjećaj koji je stekla, a to je da je dio ansambla Gradskog pozorišta koji je završio istu klasu, nešto što će doprinijeti kvalitetu igre, a ona pamtiti.

Poučena ranijim radom sa Dejanom Projkovskim, Vanji Jovićević se ostvarila želja da ponovo bude dio projekta koji on bude radio, a tako je i sa Vukanom Pejovićem. Na prilici da debituje u ozbiljnoj produkciji zahvalan je i Nemanja Todorović, student Fakulteta dramskih umjetnosti na Cetinju iz klase Branimira Popovića. Stefan Vuković, takođe student FDU, ali iskusniji, kazao je da je uzbuđenje rada tokom na ovom projektu bilo veliko, toliko da je sam sebe često pitao da je istinito, jer, podsjetio je, glumci i nakon dugo godina karijere ne dobiju priliku da igraju u nekoj od Šekspirovih predstava.

U pozorištu treba da rušimo stereotipe o muškom i ženskom

Reditelj Dejan Projkovski istakao je da je ovaj komad danas posebno aktuelan jer se dovodi u pitanje rod, a Šekspir nas uvijek vraća na izvor osnovnih principa ljudskog bića.

”Ali mi nećemo ništa reći na našu temu, ako ne postavimo ptanje: da li postoji specifični ženski smisao, koji se razlikuje od muškog? I ako je tako, može li se očekivati da se ženski smisao pronađe u muškom svijetu? Kao reditelj sam imao iskustva sa psihološkim sjenčenjima ženskih likova. Čini mi se da su ženski likovi uvijek psihološki tananije osjenčeni nego muški; ženski smisao meni liči na harfu, a muški na gitaru, broj žica je različit. Time ne želim dati prednost ženama pred muškarcima u smislu senzibiliteta, jer ja znam da je još od učenja o animusu i anime uobičajeno da se tako govori. Naš zadatak u pozorištu je da rušimo stereotipe o muškom i ženskom”, zaključio je on.