Španija - apsolutni vladar svjetskog fudbala

Po drugi put u istoriji fudbalska reprezentacija Španije postala je prvak svijeta. Za jednu takvu fudbalsku silu to je tek druga planetarna kruna.

Način na koji su došli do "zlatne boginje" posebno je upečatljiv. "Crvena furija" je na ovom Mundijalu primila samo jedan gol. Sreću da zatrese mrežu Unaija Simona jedini je imao Šarl de Ketelare u četvrtfinalnom okršaju Belgije i Španije.

Šta tek reći o načinu na koji su igrali u polufinalu i finalu? Uspjeli su da prvo Francusku totalno "anesteziraju", ne dozvolivši im praktično nijednu pravu šansu, a onda u finalu demonstrirali silu. Nije bilo ubjedljivo, samo 1:0 poslije produžetaka, ali je ekipa Luisa de la Fuentea 120 minuta fudbalski "maltretirala" Argentinu - ekipu koja je na "MetLajf" stadion izašla da brani titulu prvaka svijeta.

Rijetko koji posjed "gaučosa" je trajao preko minut, tek možda u finišu, kada su zapravo u 120. minutu i stvorili jedinu priliku, ali je Đulijano Simeone sa nekih 10 metara tukao preko gola.

"Zlatna boginja" se nakon 2010. vratila u Španiju - apsolutno zasluženo.

Potvrda je ovo jedne velike dominacije španskog fudbala i španskog sistema koji traje decenijama. Djelovalo je da su u padu u jednom momentu, ali bio je to samo proces stvaranja nove generacije koja dominira svjetskim loptanjem. Osim što je svjetski, Španija je evropski prvak, ali i olimpijski prvak u fudbalu. Jedini trofej koji im nedostaje je Liga nacija, ali i tu su bili u finalu, ali je Portugal imao više sreće na penalima te noći u Minhenu.

Razmjere španske dominacije ne vide se samo u muškom fudbalu. "Crvena furija" je aktuelni šampion svijeta i u ženskom fudbalu. U tom finalu 2023. fudbalerke Španije nadigrale su Englesku koja im se prošle godine u finalu Evropskom prvenstva revanširala, ali dakle i tu je "furija" bila na mali korak od trofeja.

Takođe, Španjolke su dvostruke uzastopne osvajačice Lige nacija. Jedino gdje fudbalski gigant sa Pirinejskog poluostrva trenutno nije među osvajačima medalje jesu Olimpijske igre u Parizu. Na ženskom turniru u fudbalu "furija" je zauzela "samo" četvrto mjesto.

Sistem španskog fudbala je tako dobro postavljen da gotovo besprekorno funkcioniše i na klupskom planu. Barselona je igrala u sedam od posljednjih osam finala Lige šampiona za žene. Pobijedila je četiri puta, a i trenutni je prvak Evrope nakon što su u finišu prošle sezone u finalu elitnog takmičenja ubjedljivo nadigrali Lion - 4:0.

Nemaju prvaka Lige šampiona u klupskoj konkurenciji već dvije godine, ali na neki način upravo španska genijalnost vlada Starim kontinentom. Naravno, riječ je o Luisu Enrikeu koji je potpuno transformisao Pari Sen Žermen i od francuskog kluba napravio dvostrukog uzastopnog osvajača Lige šampiona. Ove godine u finalu je za protivnika imao Arsenal koji takođe predvodi jedan španski trener, Mikel Arteta.

Ono što je najveća prednost Španije, makar kada je pitanju muški reprezentativni fudbal, jesu godine. Izrazito su mlada reprezentacija koja je tek počela da nadolazi. Lamin Jamal, Pau Kubarsi, Niko Vilijams, Pedri, Gavi, Feran Tores, zatim i Fermin Lopes koji bi sigurno bio u sastavu da se nije povrijedio neposredno pred SP. Tu je i Dani Olmo koji sa 28 godina već spada u grupu "starijih". Uz njih Rodri, Fabijan Ruis, Ajmerik Laport, Mikel Ojarsabal, Mark Kukurelja i ostali čine savršen tim koji je skrojio Luis de la Fuente.

Godine pred nama će nam otkriti hoće li iko i kako moći da ih zaustavi, a do 2030. i šampionata gdje će Španija biti jedan od domaćina, ponosno će se hvaliti "zlatnom boginjom".