POVRATAK BEDEMA

Pobjeda koja je pokazala smjernice

Nema euforije, bila je to “samo” prijateljska utakmica, ali pobjeda koja je vratila optimizam. I pokazala smjernice
88 pregleda 29 komentar(a)
Crna Gora, Foto: Savo Prelević
Crna Gora, Foto: Savo Prelević
Ažurirano: 19.02.2019. 08:44h

Golom Dejana Damjanovića iz penala u 56. sekundi, najbržim u istoriji crnogorskog tima, “sokoli” su savladali Ganu sa 1:0 i rastjerali crne oblake nakon neslavnog završetka prošlih kvalifikacija. Sve bez najboljih fudbalera, Vučinića i Jovetića...

Zaokret ka defanzivi

Nakon trijumfa nad Švajcarskom 2010. godine u kvalifikacijama za Evropsko prvenstvo, bila je ovo pobjeda nad protivnikom sa najvećim rejtingom koji je gostovao u Podgorici. Izuzetno značajna, bez obzira što se radilo o prijateljskom meču, bez obzira što je selektor Gane Džejms-Kvasi Apija glavne zvijezde ostavio na klupi, i postepeno ih uvodio u drugom poluvremenu...

Bila je to utakmica u kojoj je crnogorski selektor Branko Brnović ponovo napravio zaokret - ka defanzivi, što je već jednom uradio u prošlim kvalifikacijama (sjećamo se Ukrajine u Kijevu), ali je u finišu odustao od tog koncepta i gotovo se vratio na Prag i Češku.

Brnović je ovoga puta do detalja sproveo ono što je spremao na treninzima i ponavljao na konferenciji novinare, da ni po koju cijenu nema zalijetanja u napad, a kamoli gomilanja napadača.

Igra sa “osam igrača iza lopte” - pokazalo se po ko zna koji put - jedina je koju ovakva Crna Gora može da igra, bez obzira na ime protivnika, domaći ili gostujući teren, zvaničnu ili prijateljsku utakmicu. Jednako kao sa Rusijom u Moksvi, tako i sa Moldavijom u Podgorici.

„Crne zvijezde” limitirane

To je igra koja najviše skriva limite crnogorskog tima, prepunog fudbalera koji nisu standardni, ili uopšte ne igraju u svojim klubovima.

Čak i kada su fizički snažni Esjen i društvo dobijali duele na sredini terena, nisu imali prostora da iskoriste trkačke i tehničke sposobnosti i naprave višak pred crnogorskim šesnaestercom. Jer, tamo je stajao bedem, od makar šest fudbalera, predvođen klasom i šmekom Stefana Savića i Marka Baše.

Samo dva puta, u 6. i 11. minutu, “crne zvijezde” su uspjele da probiju taj blok, ali je Mladen Božović odbranio dobre prilike Ačua i Esjena.

Svi ostali pokušaji četvrtfinaliste prošlog Mundijala, čak i sa Boatengom, Asamoom i Muntarijem u nastavku, bili su limitirani na prekide i stihijska ubacivanja u šesnaesterac.

Damjanović i Bošković

U takvoj formaciji, dovoljna je bila klasa dvojice (samo dvojice) fudbalera da se napravi razlika. Branko Bošković i Dejan Damjanović dva puta su majstorski izigrali odbanu Gane, jedna lopta je završila u mreži (penal nad Kasalicom u 11. sekundi) druga pravim čudom nije, kada je Kvarasi u 33. minutu krajnjim naporom odbranio zicer crnogorskom napadaču.

Za napad je, dakle, bila dovoljna klasa Boškovića i Damjanovića, kao što će biti dovoljna Vučinića i Jovetića. Nisu oni ključni - već devet boraca iza, koji izgaraju cijeli meč.

Bez slabe tačke

Takva igra fantasično je “pala” i debitantima, jednom pravom (Nikoli Vukčeviću) i jednom koji je odigrao prvi meč nakon tri i po godine (Žarku Tomaševiću).

Nakon duže vremena, Crna Gora je odigrala utakmicu u kojoj bukvalno nije bilo slabe tačke u tačke u timu.

Završilo se pobjedom, pomalo neočekivanom, s obzirom na stanje i klimu oko reprezentacije nakon teškog poraza od Moldavije, ali i snagu i pedigre protivnika.

Nema euforije, bila je to “samo” prijateljska utakmica, ali pobjeda koja je vratila optimizam. I pokazala smjernice.