Igrači koji su obilježili sezonu: Budućnost pratila Sutjesku samo individualnim rolama

Donosimo listu od 18 fudbalera koji su obilježili minulu sezonu u Telekom 1. Crnogorskoj fudbalskoj ligi. Odabrali smo šestoricu iz Sutjeske, petoricu iz Budućnosti, trojicu iz Zete...
1119 pregleda 0 komentar(a)
Janković je na proljeće bio najbolji igrač Sutjeske, Mijić se cijele sezone izdvojio u Budućnosti, Foto: Milan Šapurić
Janković je na proljeće bio najbolji igrač Sutjeske, Mijić se cijele sezone izdvojio u Budućnosti, Foto: Milan Šapurić

Neizvjesnosti nije bilo na kraju, iako smo gledali prilično izbalansiranu sezonu, više nego godinu ranije, kada je prvi put startovala liga sa 10 timova. Sutjeska je ponovo osvojila titulu, sa (velikih) devet bodova čprednosti u odnosu na drugoplasiranu Budućnosti.

Fudbaleri nikšićkog tima obiježili su predstojeću sezonu i kada je u pitanju individualni učinak - donekle, mogu da im pariraju samo igrači Budućnosti, koji su teoretski do pretposljednjeg kola konkurisali za titulu, ali i ekipa Zete, koja je odigrala stabilnu sezonu, a u svojim redovima imala je i najboljeg strijelca lige.

Od četvrtoplasiranog OFK Titograda, pa naniže, bilo je uglavom pojedinačnih rola - igrača koji su nosili tim, do Evrope ili opstanka bez baraža.

Ovo je lista od 20 fudbalera koji su, po našem izboru, obilježili Telekom 1. CFL u sezoni 2019/20.

Stanislav Namaško (Zeta) - Moldavski golman isticao se bravuroznim odbranama, a Zeta je uz Sutjesku primila najmanje golova u ligi - 21, na 36 utakmica. Namaško je svih 36 utakmica stajao između stativa, na gol-crti je proveo svaki mogući minut - ukupno 3.240.

Stefan Milić (Budućnost) - Slabije počeo sezonu, što i nije neočekovano za, tada 17-godišnjaka kome su čelnici kluba stavili kapitensku traku na ruci. Ubrzo se stabilizovao, u finišu jeseni, a posebno na proljeće, bio jedan od najboljih igrača Budućnosti, iako je dobio čak 11 žutih kartona.

Stefan Cicmil (Sutjeska) - Doprinio defanzivno, ali i ofanzivno - postigao je tri gola. Kada je on bio u timu, šampion nije gubio. Dakle, nije učestvovao u jedina četiri poraza Nikšićana - od Zete, Iskre, Petrovca i OFK Titograda.

Igor Vujačić (Zeta) - Predvodnik bedema ispred Zetinog gola, posebno je bio moćan u prvoj polusezini - na proljeće ga nije poremetio ni nerealizovani transfer u inostranstvo, koji očajnički želi već četiri godine. Kao nagrada, stigao je poziv za reprezentaciju.

Marko Vučić (Sutjeska) - Sa Darkom Bulatovićem, “betonirao” lijevu stranu Sutjeske. Igrao i beka i krilo, doprinosio u oba pravca, asistirao, postizao golove - pet puta je pogodio protivničku mrežu, nekoliko puta vrlo efektno.

Miloš Kalezić (Petrovac) - Golovima, zapravo golčinama - obično topovskim udarcima iz daljine, dugo je držao Petrovčane u igri za Evropu, zajedno sa Japancem Jamamotom. “Nebesko-plavi” nisu dobili trku, ali nisu ni strepili za opstanak.

Branislav Janković (Sutjeska) - Došao na polusezoni, vratio se - i bio vjerovatno najbolji igrač Sutjeske u proljećnom dijelu prvenstva. Dirigovao igrom kada je trebalo odbiti nalete Budućnosti.

Luka Mirković (Budućnost) - Nakon perioda isprekidanog povredama, u drugom dijelu jesenje polusezone stabilizovao formu, koja ga je dovela do reprezentacije. Postigao četiri efektna gola, dva protiv Sutjeske, dva protiv OFK Titograda.

Vojin Pavlović (OFK Titograd) - Bio je konstanta u promjenjivoj sezoni svog tima. “Romantičari” su krenuli silovito, bili su prvi nakon sedam kola, a onda su toliko pali da su na kraju drhtali i za 4. poziciju. Sad se mole da Budućnost pobijedi Lovćen u finalu Kupa da bi igrali Evropu. Pavlović je dao čak devet golova sa pozicije centralnog veznog.

Draško Božović (Budućnost) - U finišu sezone bio jedan od najboljih igrača Budućnosti, pamte se efektni golovi protiv Titograda i Grblja.

Zakarija Alharaiš (Sutjeska) - Tokom zimske pauze i odmora u Libiji izgubio je pasoš, potrajala je procedura dok izvadi novi. Stigao tek na kraju priprema. Možda je i zbog toga Sutjeska sporije ušla u ritam u nastavku. Kada se Ziko spremio, dao je novu dimenziju u igri šampiona.

Miloš Mijić (Budućnost) - Iako su ga povreda, pa suspenzija, usporile u finišu, definitivno je bio najbolji igrač Budućnosti ove sezone. Uz napadača Vujačića, bio je i najbolji strijelac “plavih” - osam golova, a pogađao je i u Kupu.

Marko Ćetković (Sutjeska) - Pet golova, od čega tri za TV špice, još više asistencija - osvojio četvrtu titulu, legenda CFL-a.

Vladan Kordić (Grbalj) - Sezona potpune afirmacije za 20-godišnjeg ofanzivca. Od 12 golova, dva su bila među najljepšima u prvenstvu - preko glave, “makazicama”, protiv Budućnosti i Mornara.

Božo Marković (Sutjeska) - Heroj Sutjeskine titule. U oktobru se vratio na teren nakon najteže povrede (operacija ligamenata koljena) i dao 12 golova za odbranu trona.

Nikola Krstović (Zeta) - Prvi strijelac lige sa 17 golova, a koliko je tek šansi promašio, pa čak i kada nije bilo golmana isped gola. Lakše je pogađao iz težih pozicija.

Aleksandar Vujačić (Budućnost) - Četiri gola za Petrovac u prvoj, osam za Budućnost u drugoj polusezoni. Koliko je nedostajao vicešampionu, vidjelo se u posljednjih nekoliko kola, koje je propustio zbog povrede.

Darko Nikač (Iskra) - Došao na polusezoni i izdominirao - 12 golova za 5. mjesto Iskre. Da je bio tu od početka, možda bi se Danilovgrađani borili za Evropu.