U novoj epizodi podkasta “Brčkonauti”, kosmički brod ponovo kreće put planete Oxo i nazad, a ovog puta saputnik je čovjek koji već decenijama oblikuje filmski prostor regiona - režiser Nikola Vukčević.
U razgovoru koji se kreće između sjećanja, estetike i tvrdoglave stvarnosti filmske industrije, otvaraju se pitanja koja rijetko dobijaju prostor van seta i montažnog stola.
Od prvih autorskih impulsa i svijeta u kojem je film još uvijek bio više potreba nego profesija, pa sve do današnjeg trenutka u kojem se umjetnost mjeri i algoritmom i emocijom.
Kako izgleda ostati vjeran svom autorskom jeziku u vremenu u kojem se sve ubrzava, skraćuje i prilagođava publici koja “skroluje” brže nego što gleda?
Vukčević kroz razgovor ne romantizuje profesiju, ali je se ne odriče. Naprotiv - govori o njoj kao o stalnom pregovoru između onoga što autor želi da kaže i onoga što publika može i želi da čuje. Negdje između te dvije tačke, nastaje prostor filma.
Dotaknute su i priče o povratku, o domaćem kulturnom prostoru, o promjenama koje su oblikovale generacije autora, ali i o onom nevidljivom sloju nostalgije koji se uvijek vraća kada se govori o filmu, muzici i gradu u kojem se sve to prvi put počelo gledati drugačijim očima.
Kako danas “ubaciti jednu lijepu riječ u tvrdo uho”, Džonijeva parafraza čuvene rečenice Vita Nikolića, stavljena u vrijeme kada pažnja traje kraće od kadra, a filmovi se često bore ne samo za publiku, nego i za prostor u njenoj memoriji.
Od prvih kadrova do današnjih produkcija, od ličnih filmova do kolektivnih priča koje ostaju da žive u kulturnom pamćenju - ovo nije samo razgovor o režiji, već o upornosti da se svijet i dalje posmatra kroz kadar, čak i kada to više nije najlakši put.
Gledaj novu epizodu podcasta Brčkonauti na Meridian Studio YouTube kanalu.
( Meridianbet )
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
