Latinoamerička tragedija: Broj žrtava koronavirusa blizu milion

Pandemija odnosi porodicu, mir, i snove

Postoje znaci da će kriza, koja je poharala ekonomije resursima bogatog ali politički nestabilnog regiona, imati dugoročni domino efekat

3398 pregleda 1 komentar(a)
Foto: ALESSANDRO CINQUE
Foto: ALESSANDRO CINQUE

Helen Nanjez je imala dovoljno tragedija za čitav život. Ova 28-godišnja Peruanka je sahranila 13 bliskih rođaka od početka pandemije prošle godine. Sada se njen otac bori za život.

Ona je nedavno, na neuglednom groblju u pacifičkoj luci Pisko, obišla grobove rođaka koji su umrli od kovida-19.

“Iskreno, nemam više suza,” kazala je za Rojters Nanjez, koja je prekinula studije psihologije da bi se zaposlila i pomogla ocu da plaća liječenje. Ovo nam odnosi porodicu. Odnosi nam snove, mir i stabilnost.”

Rojters navodi da je priča ove peruanske majke sumorni odraz tragedije koja se događa u Latinskoj Americi, u resursima bogatom, ali politički nestabilnom regionu od oko 650 miliona stanovnika, koji se proteže od Meksika do južnih vrhova Čilea i Argentine.

Prema Rojtersovim podacima, ta oblast je zabilježila više od 950 hiljada žrtava povezanih sa kovidom, što je oko 28 odsto od globalnog broja smrtnih slučajeva. Očekuje se da ta cifra dostigne milion ovog mjeseca.

Za razliku od Evrope i Sjeverne Amerike, latinoameričke države nemaju finansijsku moć da spriječe zapadanje građana u siromaštvo, slabo finansirani zdravstveni sistemi su preopterećeni, a programi vakcinacije su zastali.

Regionalni lideri, od brazilskog Žaira Bolsonara preko argentinskog Alberta Fernandesa do meksičkog Andresa Manuela Lopeza Obradora, našli su se na udaru zbog načina upravljanja pandemijom, a niz ministara zdravlja je smijenjen.

“Mi Peruanci umiremo, predsjedniče. Umiremo svakodnevno,” rekla je Rojtersu Mirjam Mota, rođaka oboljelog od koronavirusa u Limi, preklinjući lidera države Fransiska Sagastija da učini više kako bi obuzdao krizu.

“Nema vakcina. Nema kreveta na intenzivnoj njezi. Nema ljekova. Molim vas, za ime čovječanstva, pomozite nam!”

Rojters navodi da latinoameričku krizu podstiče Brazil, koji je zabilježio najviše žrtava globalno nakon SAD i gdje se desničarski predsjednik Bolsonaro dugo opirao epidemiološkim mjerama i podržavao neodobrene ljekove.

Otkriće novih sojeva u toj zemlji, uključujući zarazniji P1, dovedeno je u vezu sa intenzitetom epidemije u Brazilu. Takođe je podstaklo porast broja zaraženih u susjednim zemljama, uključujući Urugvaj i Boliviju.

Rojters ocjenjuje da sada postoje znaci da će pandemija, koja je poharala regionalne ekonomije i povećala siromaštvo, imati dugoročni domino efakat, izazvati nemire i uzdrmati industrije.

Kolumbiju potresaju smrtonosni protesti zbog sada odgođene poreske reforme i siromaštva. Čile ide ka velikom povećanju poreza za rudare bakra. Burnu kampanju za predsjedničke izbore u Peruu predvodi socijalistički nastavnik koji je politički autsajder.

“Ljudima je dojadilo i očigledno su umorni od svega što se dešava u posljednje vrijeme,” kaže Paula Velez iz kolumbijske prijestonice Bogota.

Zdravstveni eksperti kažu da je Latinsku Ameriku pandemija pogodila prejako, poharavši krhke zadužene ekonomije sa velikim obimom duga, velikom nejednakošću i gdje mnogi obavljaju manje bezbjedne neformalne poslove.

Za razliku od Sjeverne Amerike, Evrope i Azije, tom regionu nestaje i visokotehnološka infrastruktura za brzi razvoj ili proizvodnju vakcina, piše u analizi britanske agencije.

Proizvodne prepreke su blokirale sporazum o proizvodnji AstraZeneka vakcine u Argentini i Meksiku i mnoge latinoameričke zemlje zavise od nedovoljnih isporuka kineskih i ruskih vakcina.

Rojters navodi da bogati Latinoamerikanci idu na Floridu ili u Teksas da se vakcinišu, što siromašniji ne mogu da priušte.

“Godinu i po tražim posao i jedva čekam vakcinu,” rekao je Rojtersu Marko Antonio Pinto iz Rio de Žaneira koji se razočarao prošle nedjelje kada je centar za imunizaciju brzo ostao bez vakcina.

“Igraju se s narodom, misle da smo životinje. Nismo životinje, nego ljudska bića. Plaćamo poreze, plaćamo sve,” rekao je.

Peruanka Helen Nanjez, koja ima dvogodišnje dijete, sada se bori da spasi oca, koji je više od dvije nedjelje u bolnici na intenzivnoj njezi, priključen na respirator. Ona je počela da kod kuće proizvodi sapun i prodaje ga na ulici ili u prodavnicama u primorskom gradu Pisko.

Ispričala je da je potrošila novac od kredita i da je njena porodica nagomilala dug od oko 100.000 sola (više od 20 hiljada eura) da bi kupila ljekove, medicinski kiseonik, i za troškove sahrane. Nije previše optimistična, ali je riješena da se bori za oca.

“Neću da ga izgubim. Ne želim da izgubim više nikoga. Otac me ne može ostaviti,” rekla je jecajući, ispred bolnice u kojoj njen otac leži u komi.

“Iskreno, nemam više suza,” kazala je za Rojters 28-godišnja Peruanka, koja je prekinula studije psihologije da bi se zaposlila i pomogla ocu da plaća liječenje

Za razliku od Evrope i Sjeverne Amerike, latinoameričke države nemaju finansijsku moć da spriječe zapadanje građana u siromaštvo, slabo finansirani zdravstveni sistemi su preopterećeni, a programi vakcinacije su zastali

Preporučujemo za Vas