Osim bujanja nacionalizma, Bregzit je doprinio i sve većem jazu između stanovnika velikih gradova i provincije. Engleski novinar Dejvid Godhart je u knjizi „The Road to Somewhere” još 2017. godine detektovao podjelu u Engleskoj na tzv. „anywhere” i „somewhere”. Prvi su stanovnici metropola koji gledaju na cio svijet kao jednu zajednicu i, kao što žive u Londonu, mogli bi da žive „anywhere”, ili u bilo kom velikom gradu; za njih granice ne postoje, a različitosti su normalnost. Drugu grupaciju čine građani Engleske koji su vezani za mjesto rođenja i varoš u kojoj žive i zato insistiraju na „somewhere”, to jest tamo gdje su.
U tom kontekstu nije iznenađenje što je Kira Starmera, predstavnika establišmenta i takozvanih „anywhere”, zamijenio Endi Bernam, laburistički simbol onih koji se prepoznaju u „somewhere”, i upravo zato je jedini laburistički lider koji može efikasno da se suprotstavi naletu engleskih nacional-populista, od Faraža do Robinsona. Bernamu veoma prija nadimak „Kralj Sjevera”. U Mančesteru kruži glas da ga je sam sebi dao.
U novom Nedjeljnom komentaru odgovaramo na sljedeća pitanja:
- Ujedinjeno Kraljevstvo između nostalgije za imperijom i iluzije o novom socijalizmu?
- Zašto je došlo do zamjene Bernam – Starmer?
- Da li Velikoj Britaniji nedostaju više lideri ili nacionalni projekat?
- Kakva je razlika između Bernamovog i Faražovog populizma?
- Koji su Bernamovi aduti?
- Šta je to „mančesterizam” i zašto Bernama zovu „Kralj Sjevera”?
- Da li je dobar gradonačelnik automatski i dobar premijer?
- Na čemu bazira svoju politiku Bernam?
- Kako će završiti Bernam, kao reformator ili kao laburistički Boris Džonson?
Odgovori u nedjelju veče u 18.15 i 22.30 na Televiziji Vijesti.
Pogledajte još:
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
