Uprava za zaštitu kulturnih dobara donijela je rješenja kojima se potvrđuje status nepokretnih kulturnih dobara za Manastir Svete Trojice i Manastir Dubočica u Pljevljima, nakon sprovedenih postupaka revalorizacije, stručne ocjene svojstava, osobenosti i značaja kulturnog dobra radi provjere njegove kulturne vrijednosti.
Manastir Svete Trojice, poznat i kao Vrhbreznički manastir, podignut je 1537. godine, kada je sagrađena crkva ktitora jeromonaha Visariona. Pola vijeka kasnije, 1592. godine, monah Georgije Poblaćanin dogradio je pripratu, dok je današnji izgled crkva dobila 1876. godine.
Veći dio manastirskog kompleksa smješten je na zaravni koja čini portu uzdignutu i ozidanu kamenim potpornim zidom sa kapijama, što dodatno naglašava monumentalnost ovog sakralnog zdanja. Crkva Manastira Svete Trojice ostavlja snažan utisak, a freske u njoj djelo su čuvenog slikara Pop Strahinje, koji se smatra prvim domicilnim umjetnikom na ovim prostorima. Do njegove pojave uglavnom su radile grčke radionice skromnijih likovnih kvaliteta.
U postupku revalorizacije stručni tim je utvrdio da vlaga, usljed podzemnih voda, negativno utiče na živopis, koji je u lošem stanju, zbog čega je neophodno hitno preduzeti mjere zaštite kako bi se spriječila dalja degradacija fresaka. Manastiru Svete Trojice potvrđen je status kulturnog dobra od nacionalnog značaja.
Rješenjem Uprave potvrđen je i status nepokretnog kulturnog dobra Manastiru Dubočica, koji se danas nalazi u Otilovićima, u Opštini Pljevlja, nakon što je premješten iz istoimenog sela, prilikom formiranja akumulacije za potrebe Termoelektrana Pljevlja. Prvobitno je bio smješten uz rijeku Ćehotinu, u selu Dubočica, po kojem je i dobio ime.
Centralni dio kompleksa čini Crkva Svetog Nikole Manastira Dubočica, podignuta i oslikana 1565. godine. Riječ je o jednobrodnoj građevini sa naosom, pripratom i polukružnom apsidom, sa četvorovodnim krovom pokrivenim klisom. Unutrašnjost je freskopisana, a posebnu umjetničku vrijednost ima drveni ikonostas izrađen u duborezu.
Bonus video:
