“Razvoj univerzitetske infrastrukture danas znači mnogo više od same gradnje”, kliče neznana junakinja, ili pak neznani junak, sa internet stranice Univerziteta Crne Gore, “to je”, veli, “ulaganje u znanje”.
Vidiš li ti to...
A ja sam bio ubijeđen da se gradi samo zato što se graditi mora - i da ništa danas ne znači mnogo više od same gradnje - jer je gradnja, kao ukupna djelatnost/aktivnost, mnogo više od same gradnje - i ne smijem ni da pomislim što bi se desilo kada bismo (ne bilo primijenjeno) odustali od realizacije nekog od kapitalnijih među kapitalnim infrastrukturnim projektima - tipa Velje brdo.
A što se pak tiče građenja u funkciji “ulaganja u znanje” - prvo što mi pada na pamet su sramotni rezultati naših petnaestogodišnjakinja i petnaestogodišnjaka na PISA testiranjima (matematička, čitalačka i naučna pismenost) - i to iz ciklusa u ciklus - a skorašnji pomor lučonoškinja i lučonoša na prijemnom ispitu za upis na Studijski program Stomatologija na Medicinskom fakultetu UCG - nije bio ništa drugo do li još jedan sramotni momenat u tom istom sramotnom nizu - čast izuzecima, svakako, ima ovdje i dobre djece - uz nužnu primjedbu da problemi u obrazovanju definitivno postoje - da su ti problemi hronični i vrlo postojani (perzistentni) - i veliko je pitanje može li se baš gradnjom odgovoriti na te probleme - ili je pametnije - mimo gradnje, koja se podrazumijeva - pokrenuti nekakve dijaloge, organizovati okrugle stolove i konferencije - ne bi li se došlo do nekakvih zaključaka i konkretnih predloga kako da se pristupi temeljnoj reformi našeg obrazovnog sistema.
OK - građenjem se ulaže u znanje - to stoji, u načelu - ali tek neznatnim dijelom - jer se građenjem, po samoj prirodi stvari, primarno ulaže baš u građevinski sektor - koji je, očigledno, ključni zamajac crnogorske privrede - tako da se graditi mora - moraju se graditi novi objekti za potrebe UCG - moraju se modernizovati postojeći objekti i prostori koji pripadaju UCG - i spolja i iznutra - za razliku od generalnog pristupa nastavi na UCG - koji je toliko perfektan - da se svaki val te potrebe za generalnom modernizacijom nastavnih programa i nastavnih procesa na UCG - u skladu sa opštim imperativom hvatanja koraka sa pozitivnim trendovima u obrazovanju u uređenim društvima - razbija o tvrdu hrid te nesumnjive perfekcije.
***
“Svaki projekat Univerziteta Crne Gore i svaka nova zgrada predstavljaju snažnu poruku generacijama koje dolaze da savremeno obrazovanje zahtijeva savremene prostore.”
Na pomen savremenih prostora - u funkciji snažnih poruka vezano za savremeno obrazovanje - prvo što mi pada na pamet je onaj tzv. adaptirani hol zgrade tehničkih fakulteta u Podgorici iz oktobra davne 2024. godine - što je pozicija kroz koju je rektor Božović provukao nevjerovatnih milion i kusur eura (1.043.752,00) - i to onih para ...
Ako je vjerovati rektoru Božoviću & Co, vezano za pomenuti hol, riječ je o “pažljivo planiranoj arhitektonskoj intervenciji sa ciljem modernizacije prostora, uz očuvanje njegovog istorijskog i estetskog karaktera” - a kako još nijesam smogao kuraži da uživo ovjerim tu adaptaciju - iza koje stoje naša drugarica Ema Esesa i naš drug Velizar (zvani Lepi) sa Arhitektonskog fakulteta UCG - ipak bih se zaustavio na ovom mjestu - ali daleko od toga da sam stavio tačku na tu nevjerovatnu priču - držite me za riječ.
***
Namjera mi je zapravo bila da se osvrnem - povodom skorašnjih najava sa UCG da će se, ako bog da, u Nikšiću tvrdom gradu graditi (nova) zgrada Filološkog fakulteta - na publikaciju naslovljenu “Izgradnja prostora znanja - kapitalna infrastrukturna ulaganja Univerziteta Crne Gore 2021-2025” iz decembra 2025. godine - uz istoimeni video uradak - i sve to u slavu neosporne činjenice da je u tih pet godina - u tzv. periodu transformacije - realizovano “više od 50 kapitalnih projekata, vrijednih više desetina miliona eura” - što je za svaku pohvalu, naravno - graditi se mora! - a da bi se gradilo, moraju se preusmjeravati (što bi rekli stari DPS-ovci) milioni i milijarde eura baš u građenje.
“Infrastrukturni projekti predstavljaju važan segment razvoja svake visokoobrazovne ustanove”, kliču otud rektor Božović & Co jednako, “jer stvaraju”, veli, “uslove za unapređenje nastave, naučnoistraživačkog rada i studentskog standarda” - isto kao što će tvrdi Milojkovac grad u najavi, ako bog da, stvoriti uslove za značajno unapređenje životnog standarda - u opštem smislu.
Kad već ovi sa UCG pomenuše te infrastrukturne projekte - moraću i ja da pomenem gospođu Keller Easterling (Extrastatecraft: The Power of Infrastructure Space, Verso - 2014) - koja kaže da te prostorne formule koje se ponavljaju i ponavljaju (repeatable spatial formulas) čine veliki dio prostora koji postoji u ovom trenutku - globalno - i da su neke od najradikalnijih promjena - opet globalno - ispisane jezikom te skoro pa infrastrukturne prostorne matrice - što će reći je gospođa Easterling bila uvjerena - još tada, 2014. godine - da ona pričica o proizvodnji prostora kao o par excellence društvenom pregnuću ne pije više vodu.
Dakle, gospođa Easterling je prije 12 godina ustvrdila da te infrastrukturne prostorne matrice administriraju miksevi vladinih i nevladinih igrača (players) - i da su svi oni nošeni dubokim iracionalnostima i sumnjivim aspiracijama, te da iza infrastrukturnog prostora de facto stoje te nezvanične forme političkog udruživanja koje lako mogu preskočiti zakon - svaki put kad se ukaže potreba za preskakanjem zakona - i koje su tajno oružje nekih među najmoćnijim igračima - kako na globalnom nivou - tako i na lokalnim nivoima.
Dakle, ne govorimo više o arhitekturi - govorimo o infrastrukturi - o infrastrukturnim projektima - o proizvodnji vazda istog - što bi bila jedna od očiglednijih posljedica tzv. globalizacije - odnosno modernizacije - jer globalizacija nije ništa drugo do li modernizacija na anaboličkim steroidima - modernizacija koja se u jednom trenutku otela svrsi i kontroli i postala sama sebi svrha - govorimo o investiranju u infrastrukturu u isključivoj funkciji ostvarivanja što besramnijeg i što bržeg profita - odnosno, u našem konkretnom slučaju, o imperativu koji diktiraju tzv. nosioci odlučivanja, opet na svim nivoima: da se silan novac iz budžeta preusmjerava baš u infrastrukturu, te da se tzv. sistemskim rješenjima maksimalno favorizuju pojedinci koji su voljni da investiraju u infrastrukturu - odnosno da grade - jer se - ponoviću, nije mi teško: graditi mora!
Ako mi ne vjerujete - pitajte rektora Božovića...
Pogledajte još:
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
