Ljubavno pismo iz doba Crnojevića

Provjerena autorska ekipa kultne predstave “Šćeri moja” Crnogorskog narodnog pozorišta (CNP) donosi novo djelo kojim će biti otvorena 73. pozorišna sezona nacionalnog teatra. Predstava “Crnojevići”, po tekstu Maje Todorović i u režiji Ane Vukotić, premijerno će biti izvedena sjutra, 30. oktobra na Velikoj sceni, u 20 časova.

“Ovu sezonu otvaramo djelom koje se bavi važnim poglavljem naše istorije, ali ga sagledava kroz savremeni pozorišni jezik i pitanja koja su i danas podsticajna za razmišljanje. Vjerujemo da će ‘Crnojevići’ otvoriti sezonu na način dostojan značaja nacionalnog pozorišta”, istakla je na današnjoj konferenciji za medije umjetnička direktorica CNP-a Marija Sarap.

Govoreći o praizvedbi, Sarap je podsjetila da je Maja Todorović tekst napisala na poziv CNP-a. Autorka je izrazila zahvalnost na povjerenju i osvrnula se na uspjeh predstave “Šćeri moja”, koju je takođe radila sa Anom Vukotić, a koja se izvodi duže od deset godina. Nada se da će i “Crnojevići” ostvariti sličan uspjeh.

Kao inspiracija joj je poslužila dinastija Crnojevića, a u središtu priče je pitanje nasljeđa.

“U predstavi ‘Šćeri moja’ bavila sam se Petrovićima, odnosom prema ženskoj djeci i pitanjem nasljeđa. Ta tema me je zanimala i u ‘Crnojevićima’: šta ostavljamo generacijama iza sebe i po čemu će nas pamtiti. To je bila početna ideja vodilja”, objasnila je Todorović.

Istražujući istorijske izvore, autorka je naišla na različita tumačenja prošlosti, a posebnu inspiraciju pronašla je u testamentu Đurađa Crnojevića, koji je ujedno i ljubavno pismo njegovoj supruzi Izbeti.

“U italijanskim izvorima stoji jedno, u našima drugo, a u turskim treće. Bilo je zanimljivo sklapati tu slagalicu i vidjeti koliko se istorija mijenja u zavisnosti od toga ko je piše. Najviše me je inspirisao testament Đurađa Crnojevića, koji je istovremeno i ljubavno pismo njegovoj supruzi. U njemu joj ostavlja sve i poručuje da nakon njegove smrti može da raspolaže imovinom, da se uda i radi šta god želi. To je izuzetan dokaz ljubavi i poštovanja prema ženi, kojem, mislim, ni danas nijesmo dorasli”, ispričala je Todorović.

Autorka se nada da su uspjeli da stvore emotivnu predstavu koja, iako smještena u istorijski kontekst, donosi savremenu dramu o temama važnim i današnjem čovjeku.

Kompozitor Aleksandar Radunović, koji je sa istom ekipom radio i na predstavi “Šćeri moja”, istakao je značaj muzike u pozorištu.

“Muzika daje ton predstavi, oblikuje atmosferu i usmjerava glumce. Nadam se da sam uradio najbolje što sam mogao i da će muzika dobro korespondirati sa onim što smo svi zajedno željeli da postignemo”, kazao je Radunović.

Scenski pokret potpisuje Sonja Vukićević, koja je pohvalila rediteljski pristup Ane Vukotić i estetiku predstave.

“Ana Vukotić se bavi teatrom sa vrhunskom estetikom, pa će i ova predstava spojiti vizuelne elemente prošlosti, od prije 500 ili 600 godina, sa savremenošću. Osim istorijskog značaja, predstava je i opomena kada je riječ o odnosima između muškarca i žene. Ipak, posebno mi je važna jer okuplja tri mlada, fantastična glumca: Luku, Anju i Pavla”, rekla je Vukićević.

Ulogu Ivana Crnojevića povjerena je doajenu CNP-a Mirku Vlahoviću, koji je takođe pohvalio mlađe kolege.

“Vidite da imamo budućnost. Ima nade za teatar. Čast mi je i zadovoljstvo da radim sa ovim pametnim, mladim i talentovanim ljudima. Tu su tri perspektivna glumca, zvijezda Momo Otašević, prvakinja pozorišta Ana Vujošević i ja. Ponosan sam i počastvovan što sam dio ove predstave”, rekao je Vlahović, dodajući da vjeruje da je ekipa ponovo stvorila kvalitetno djelo.

Za video je bio zadužen Ivan Marušić Klif, koji je objasnio da je taj segment integrisan u scenografiju, tako da se uglavnom doživljava kao njen sastavni dio, a ne kao zaseban videoelement.

Asistent dramaturgije Sergej Pavlović izrazio je nadu da će predstava dugo živjeti, ističući specifičan dramaturški pristup.

“Priča je zasnovana na principima fragmentarne dramaturgije. Iako postoji narativna poveznica između scena, mnoge funkcionišu kao samostalne cjeline koje nijesu hronološki povezane. Predstava često izlazi iz okvira konvencionalnog teatra i prelazi u snoviđenje, pa čak i metateatarski prostor.

Bilo je izazovno pronaći ravnotežu između istorijskog konteksta kasnog srednjeg vijeka i emocionalnih i ideoloških poveznica sa današnjim čovjekom. To publici omogućava da lakše prepozna savremeni značaj priče. Za to su zaslužni i dobro napisan tekst, kao i rad dramaturškinje Željke Udovičić Pleštine i Ane Vukotić, koje su ga oblikovale u živo scensko djelo, uz izuzetno izvođenje glumaca”, kazao je Pavlović.

Luka Stanković tumači Đurađa Crnojevića, Anja Misović igra Elizabetu Crnojević, dok je Pavlu Preleviću povjerena uloga Stefana Crnojevića. Mladi glumci izrazili su zadovoljstvo zbog ukazane prilike i podijelili pozitivne utiske sa proba.

Momo Otašević igra Makarija od Crne Gore. Istakao je da je proces rada bio prijatan i jednostavan, a posebno inspirativnim ocijenio je priliku da tumači istorijsku ličnost koja je značajno doprinijela opismenjavanju Crne Gore, iako se o njoj relativno malo zna.

Dramaturgiju potpisuje Željka Udovičić Pleština, koja je sa Anom Vukotić radila adaptaciju. Scenografiju potpisuje Vanja Magić, kostime Leo Kulaš i Dejan Radulović, a muziku Aleksandar Radunović. Scenski pokret osmislila je Sonja Vukićević, dok video potpisuje Ivan Marušić Klif. Za dizajn svjetla zaduženi su Vanja Magić i Ana Vukotić. Asistentkinja rediteljke je Vukosava Tomović, asistentkinja koreografije Gordana Bulatović, asistent dramaturgije Sergej Pavlović, a izvršna producentkinja Nela Otašević.

Pored Mirka Vlahovića, Ane Vujošević, Luke Stankovića, Anje Misović, Pavla Prelevića i Momčila Otaševića, u predstavi igra i Zoran Vujović.