Holivud ne voli riječi poput „sequel” i „reboot”

Kako nazvati film koji se dešava nakon događaja iz prethodnog ostvarenja, koristi iste likove i okuplja isti kreativni tim? To nije početak vica, već stvarno pitanje koje muči marketinške stručnjake u filmskim studijima, piše Variety. Kako publika postaje sve opreznija prema holivudskoj navici da reciklira stare ideje, izrazi poput “nastavak” (sequel) i “restart” (reboot) postali su gotovo nepoželjni.

Nije tajna da se industrija zabave u velikoj mjeri oslanja na rimejkove, spin-offove i prednastavke kako bi opstala. Ovog mjeseca je “Scary Movie”, šesti nastavak popularne horor-parodijske franšize, upravo ismijavao tu pojavu, predstavljajući sebe kao “rebootquel” - kombinaciju restarta i nastavka.

Postavlja se pitanje zašto je Holivud toliko osjetljiv na ove termine?

“Publika je naučena da riječ ‘nastavak’ znači domaći zadatak. Ljudi žele nešto novo, pa kada u naslov stavite broj 2, 3 ili 4, često izazovete uzdah”, kaže marketinški i distributivni veteran Mark Vajnstok, koji je nedavno radio kao konsultant na filmu “Backrooms” i izvršni producent na “Scary Movie”.

“’Reboot’ zvuči kao da nešto nije funkcionisalo pa ćemo pokušati ponovo. Isto važi i za ‘rimejk’. Ljudi pomisle: ‘Opet reciklirate nešto što smo već gledali’”, pojašnjava on.

Zbog toga studiji sve češće traže nove načine da predstave svoje filmove. Tako, na primjer, Sony insistira da “The Social Reckoning” nije nastavak filma “The Social Network”, već “prateće djelo” (companion piece).

Istina, film ima novog reditelja - Eron Sorkin preuzima režiju od Dejvida Finčera - i novog glumca u ulozi Marka Zakerberga, jer Džeremi Strong mijenja Džesa Ajzenberga. Međutim, riječ je o istom studiju i povratku dijela kreativnog tima koji nastavlja priču o usponu društvene mreže Facebook. Novi tizer čak završava istom prepoznatljivom i jezivom muzičkom temom iz originala.

Sony nije jedini koji se poigrava terminologijom. Disney svoje igrane verzije animiranih klasika poput “Aladdin” i “Beauty and the Beast” naziva “novim interpretacijama” (reimaginings). Isti izraz koristi i A24 za novu verziju horor klasika “The Texas Chainsaw Massacre” koju priprema reditelj Kari Barker.

Slično tome, Universal je film “Twisters” predstavio kao “novo poglavlje” filma “Twister”, a ne kao direktan nastavak, budući da se originalne zvijezde nijesu vratile.

“Postoji želja da se naglasi ono što je svježe i vrijedno otkrivanja”, kaže jedan marketinški direktor.

“Kada čujete ‘reboot’ ili ‘rimejk’, pomislite da ste to već vidjeli. Kada čujete ‘nova interpretacija’, pomislite: ‘Zanimljivo, da vidim šta su uradili’”, dodaje on.

Neke filmove zaista je teško svrstati u određenu kategoriju. Sony-jev akcioni komedijski film “Anaconda”, sa Džekom Blekom i Polom Rudom, bio je previše “metatekstualan” da bi se mogao nazvati rebootom ili nastavkom. Film prati dvojicu prijatelja koji odlaze u džunglu kako bi ostvarili dječački san, snimanje rimejka svog omiljenog filma, originalne “Anaconde” iz 1997. godine.

Naravno, pokušaji udaljavanja od prethodnih ostvarenja ne uspijevaju uvijek. Lionsgate je pokušao da promoviše spin-off “Ballerina” sa Anom de Armas bez naglašavanja veze sa franšizom “John Wick”. Međutim, kada su svijest publike i procjene zarade bile slabe, studio je bio primoran da naslovu doda oznaku “Iz svijeta Johna Wicka”.

S druge strane, Amazon MGM Studios otvoreno se šali na račun nastavaka. Novi film iz franšize “Spaceballs”, koji stiže 2027. godine, nosi naslov “Spaceballs: The New One”, iako se godinama šalilo da će se zvati “Spaceballs 2: The Search for More Money” (Potraga za još novca).

Dio problema je i to što studiji ne žele da djeluju previše sigurno ili lijeno, oslanjajući se isključivo na poznate franšize umjesto da ulažu u nove ideje. Prepoznatljiv brend može privući publiku u bioskope, ali rukovodioci smatraju da izrazi poput “reboot” i “remake” često ne odražavaju kreativne ambicije filmova koji poznate priče vode u novim smjerovima.

“Posebno postoji osjetljivost prema riječi ‘reboot’, jer sugeriše da samo podgrijavate postojeći sadržaj, iako postoje stvarne razlike”, kaže jedan izvor iz studija.

Tu zabrinutost dodatno potvrđuje istraživanje kompanije National Research Group iz 2024. godine, prema kojem 75 odsto pripadnika generacije Z radije gleda originalni sadržaj nego rimejkove ili nastavke franšiza. To je značajno jer su upravo pripadnici generacije Z danas najaktivniji posjetioci bioskopa.

To ne znači da mladi ne vole poznate priče. Ali više nijesu spremni da gledaju novi nastavak samo zato što je nekadašnja franšiza bila popularna.

“Svi pokušavaju da zadrže interesovanje mlađe publike, koja je danas mnogo skeptičnija”, kaže marketinški direktor. “Njih uzbuđuju kreativni rizici.”

Kada je Paramount pripremao drugi film iz franšize “Top Gun: Maverick”, studio je izabrao naslov “Top Gun: Maverick” umjesto “Top Gun 2”, kako ne bi odbio gledaoce koji nijesu vidjeli original iz 1986. godine. Oba filma imaju Toma Kruza u ulozi Pita “Maverika” Mičela.

Studio je slično postupio i sa filmom “Scream”, petim nastavkom horor serijala, izostavljajući broj iz naslova. Tek nakon uspješnog povratka franšize, numeracija se vratila sa filmovima “Scream VI” i “Scream 7”.

Iako danas sve manje filmova nosi broj u naslovu, ponekad je veza sa prethodnicima jednostavno neizbježna. To je slučaj sa filmovima poput “Toy Story 5” ili “The Devil Wears Prada 2”, gdje je potpuno jasno da su dio već postojećih franšiza.

“To je delikatan balans”, zaključuje Vajnstok. “Publika želi poznato, ali istovremeno želi osjećaj da otkriva nešto novo”, dodao je on.