Bez ekonomski održivog sistema nema profesionalizacije e-sporta

Evropa je jedno od najvažnijih svjetskih tržišta kada je riječ o gamingu i e-sportu, a Goran Kuzmić, koji je nedavno preuzeo funkciju predsjednika Evropske e-sport federacije (EEF), želi da tu poziciju iskoristi za stvaranje sistema u kojem će igrači imati više prilika da se takmiče, ali i da od njega mogu da zarade.

Kuzmić na čelo EEF-a nije došao samo zbog titule. Svjestan je da ga čeka ozbiljan posao, a jedan od glavnih ciljeva mu je da organizaciju učini aktivnom tokom cijele godine kroz veći broj takmičenja, događaja i međunarodnih projekata. Istovremeno, otvoreno govori o problemu koji i dalje prati profesionalni e-sport - za veliki broj igrača on ostaje hobi, jer prije ili kasnije moraju da pronađu drugi posao koji će im omogućiti egzistenciju.

U razgovoru za “Vijesti”, Kuzmić govori o planovima EEF-a, položaju evropskog e-sporta, ali i o mogućnostima za igrače i tome šta je potrebno da takmičarsko igranje postane održivija profesija.

Nedavno ste izabrani za predsjednika Evropske e-sport federacije. Šta želite da bude osnovna promjena koju ćete donijeti na čelo organizacije?

Jedna od stvari koje su Evropskoj e-sport federaciji do sada nedostajale jeste dugoročni kalendar takmičenja i jasno definisan e-sport ekosistem. Želimo da napravimo stabilnu takmičarsku strukturu, po uzoru na tradicionalne sportove, u kojoj će se unaprijed znati kada i gdje se održavaju kvalifikacije, lige i velika evropska takmičenja.

Posebno mi je važno da napravimo sistem u kojem će igrači imati mnogo više prilika da se takmiče, ali i da zarađuju od e-sporta. Bez ekonomski održivog sistema teško možemo govoriti o ozbiljnoj profesionalizaciji e-sporta.

EEF je prethodnih godina imao vrlo malo aktivnosti i nije uspio da izgradi kontinuitet koji bi se očekivao od evropske krovne organizacije. Koliko će Vam biti teško da sada sve pokrenete praktično od početka i vratite EEF u aktivnu ulogu na evropskoj sceni?

Svjestan sam da nas čeka mnogo posla, ali upravo u tome vidim i veliku priliku. Vjerujem da sa jakim timom koji je uz mene možemo napraviti veliki iskorak. Cilj je da EEF postane organizacija koja je aktivna tokom cijele godine, sa većim brojem takmičenja, događaja i međunarodnih projekata. Ako napravimo kvalitetan i dugoročan sistem, vjerujem da ćemo privući i ozbiljne međunarodne sponzore i partnere. Rezultati neće doći preko noći, ali želim da se već od početka mandata vidi da se stvari pokreću.

Kada ste odlučili da se kandidujete za ovu funkciju, šta ste prepoznali kao najveći problem evropskog e-sporta koji EEF treba da riješi?

Kada se prvi put pojavila mogućnost da se kandidujem za predsjednika Evropske e-sport federacije, moja prva reakcija je zapravo bila da odbijem. Već imam veliki broj obaveza u federacijama, organizacijama i poslovnim projektima i bio sam svjestan koliko vremena i energije ova funkcija zahtijeva. Ipak, upravo me želja da pokušamo pokrenuti EEF i pokažemo puni potencijal evropskog e-sporta motivisala da prihvatim izazov. Nisam želio da preuzmem funkciju samo zbog titule. Ako sam već prihvatio odgovornost, želim zajedno sa svojim timom napraviti konkretne i mjerljive rezultate.

Već godinama organizujete turnire i događaje širom regiona, pa se može reći da dobro poznajete e-sport zajednicu. S obzirom na to da ste zahvaljujući tome upućeni u probleme sa kojima se igrači, klubovi i savezi u Evropi danas suočavaju, koliko će Vam to pomoći da izgradite bolju zajednicu i da se makar neki od tih problema riješe?

Iskustvo iz samog e-sport sistema mi je veoma važno jer znam sa kakvim se problemima suočavaju igrači, organizatori i savezi. Jedan od najvećih problema je profesionalna održivost. Teško je od nekoga očekivati da se profesionalno posveti e-sportu ako od toga ne može da živi. U tom slučaju e-sport ostaje hobi, a igrač će prije ili kasnije morati pronaći drugi posao koji mu omogućava egzistenciju.

Zato jedan od naših najvećih izazova mora biti stvaranje većeg broja takmičenja, nagradnih fondova i komercijalnih prilika kako bi što više kvalitetnih e-sport igrača moglo profesionalno da se bavi onim u čemu su najbolji.

Iz godine u godinu sve je više aktivnosti, turnira i organizatora, ali nema dovoljno čvrstog sistema koji ih povezuje. Da li je upravo uspostavljanje takvog sistema jedan od najvećih izazova za evropski e-sport i šta bi on trebalo da podrazumijeva?

Apsolutno se slažem sa tom konstatacijom. Imamo veliki broj kvalitetnih događaja i organizatora, ali nedostaje kontinuitet i sistem koji ih povezuje. Bez snažnog ekosistema i dugoročnog kalendara teško je privući velike sponzore, medije i druge strateške partnere. Partneri moraju znati šta EEF radi ove godine, ali i šta planira za dvije, tri ili četiri godine. Zato želimo graditi sistem koji će povezivati nacionalne federacije, igrače, klubove, organizatore, komercijalne partnere i velika evropska takmičenja.

IESF je kao svjetska organizacija izgradio kontinuitet kroz prvenstva, samite i druge međunarodne programe. Šta, po Vašem mišljenju, EEF trenutno ne radi dovoljno dobro i šta bi trebalo da bude njegova posebna uloga u odnosu na IESF?

Moje ambicije za EEF su velike. Evropa je jedno od najvažnijih svjetskih tržišta kada govorimo o gamingu i e-sportu i smatram da evropska federacija treba da ima ulogu koja odgovara tom potencijalu. Naš dugoročni cilj je da EEF izgradimo u jednu od najsnažnijih i najaktivnijih e-sport federacija na svijetu. Istovremeno, želimo imati veoma dobru i blisku saradnju sa IESF-om. Ne vidim potrebu da se evropski i svjetski nivo posmatraju kao konkurencija. Naprotiv, snažan EEF može doprinijeti i snažnijem globalnom e-sport sistemu.

Jedna od tema koja se često pojavljuje jeste potreba za stabilnim evropskim takmičarskim sistemom, sa ligama, kvalifikacijama i kontinentalnim prvenstvom. Šta je potrebno uraditi da on zaživi?

Prije svega mora postojati jasan i transparentan sistem kvalifikacija za evropska prvenstva. Nacionalne federacije, organizatori, a posebno igrači moraju unaprijed znati put od nacionalnog nivoa do završnice evropskog prvenstva. Moja želja je da dođemo do nivoa na kojem ćemo najmanje četiri godine unaprijed znati gdje će se održavati završnice evropskih prvenstava. Takva dugoročna sigurnost omogućava ozbiljno planiranje nacionalnim federacijama, gradovima domaćinima, sponzorima i igračima.

Veliki komercijalni organizatori već imaju iskustvo, publiku i infrastrukturu za međunarodna takmičenja. Šta bi trebalo da bude odnos EEF-a prema njima, da li da gradite partnerstvo, ili da ih nadzirete, ili pak organizujete zajedničke projekte?

Mislim da treba da budemo otvoreni za saradnju. U e-sport industriji postoje organizacije i kompanije koje su napravile izuzetne rezultate i od njih treba učiti. EEF ne treba da pokušava da radi sve sam. Treba da prepoznamo najbolje prakse, gradimo kvalitetna partnerstva i zajedničke projekte tamo gdje postoji zajednički interes. Istovremeno, EEF mora imati sopstveni identitet, standarde i dugoročnu strategiju. Cilj je da iskustvo komercijalnog sektora povežemo sa strukturom nacionalnih federacija i napravimo sistem koji donosi vrijednost čitavoj evropskoj e-sport zajednici.

E-sport se sve više povezuje sa obrazovanjem, tehnologijom i razvojem digitalnih vještina. Hoće li se EEF uključiti i po tom pitanju, a ne da svede svoje djelovanje na organizovanje takmičenja?

Apsolutno. Jedan od važnih pravaca razvoja e-sporta treba da ide upravo kroz škole, univerzitete i druge obrazovne ustanove. Te ustanove već imaju ogromne zajednice mladih ljudi koje je potrebno kvalitetno i odgovorno organizovati. Tu postoji veliki potencijal ne samo za takmičenja nego i za obrazovanje, tehnologiju, razvoj digitalnih vještina i stvaranje novih profesionalnih mogućnosti. Gaming je već dio svakodnevice stotina miliona mladih ljudi. Vjerujem da će njegov značaj nastaviti da raste i da će e-sport u budućnosti zauzimati sve važnije mjesto u globalnoj sportskoj i zabavnoj industriji. EEF mora biti spreman za tu budućnost.

Što se tiče Balkana, mi imamo dosta gaming događaja godišnje. Imamo samite, turnire, razne konferencije. Koliko ćete kao predsjednik EEF-a moći da utičete na dalji razvoj e-sporta u ovom dijelu Evrope i kako, u poređenju sa razvijenijim evropskim tržištima, vidite prostor za napredak Balkana?

Balkan ima mnogo veći potencijal nego što se ponekad misli i ovo je prilika da dodatno promovišemo naše zemlje na evropskoj i svjetskoj e-sport sceni. Crna Gora, predvođena Filipom Šoćem i njegovim timom, već godinama organizuje značajne međunarodne e-sport događaje, a veoma aktivne su i druge zemlje našeg regiona. Imamo ljude, iskustvo, infrastrukturu koja se razvija i, možda najvažnije, ogromno interesovanje mladih za gaming i e-sport. Kao predsjednik EEF-a želim da cijeli region dobije priliku da bude domaćin još većih evropskih događaja. Ne treba da razmišljamo samo kako da sustignemo razvijenija tržišta. Treba da pronađemo ono u čemu možemo biti posebno dobri i da Balkan pozicioniramo kao jednu od važnih evropskih destinacija za e-sport. Mislim da imamo realnu priliku da u narednim godinama organizujemo događaje zbog kojih će evropska i svjetska e-sport zajednica dolaziti upravo u naš region.