CRTICA O JEDNOM OD NAJPOZNATIJIH INCIDENATA U SVIJETU UMJETNOSTI

VIDEO PRIČA Ogledalo stvorilo zabludu u vezi sa Van Gogovim autoportretom

Mnogi ne znaju da je umjetnik izgubio dio lijevog uva, a ne desnog, jer je Vincent koristio ogledalo. Na svakoj slici, umjetnik nosi istu garderobu i sjedi u istoj pozi, samo su lokacije i šeme boja drugačije, a nerijetko i rekviziti. Jedino je autoportret sa zavojem postao autentičan, prihvaćen u akademskim krugovima

11630 pregleda 1 komentar(a)
Foto: Shutterstock
Foto: Shutterstock

Postimpresionistički umjetnik Vinsent van Gog je poznat, između ostalog, po svojim autoportretima.

Njegova djela su odraz njegovog karaktera i psihičkih stanja. Otuđenost i neshvatanje društva, dovodili su ga do depresivnih stanja iz kojih - bez obzira na to što se svom snagom trudio da pronađe svoj jedinstveni put - nije uspio da se izađe, prilagodi se i izbori sa unutrašnjim demonima.

Nedostatak novca kojim bi platio modele, uslovio je nastanak velikog broja autoportreta. Ipak, najpoznatiji je upravo ‘’Portret sa zavijenim uvetom’’. Vjeruje se da je, u naletu bijesa, nakon žestoke svađe sa dvojicom slikara, Vinsent odsjekao uvo i poklonio ga jednoj od prostitutki u lokalnom bordelu. Nakon toga je odvedem u bolnicu na liječenje.

Ova slika je nastala u januaru 1889. godine, nedugo nakon incidenta koji se odigrao uoči Božića. Ova slika se sada nalazi u zbirci umjetnosti Courtauld, a izložena je u galeriji pod nazivom ‘’Somerset Houseu’’. Mnogi zanemaruju elemente koji se nalaze iza Van Goga, ali je vrijedno pomenuti da su prisutne gejše, u pejzažu japanske štampe iz 1870-ih godina.

Na pomenutoj slici možemo vidjeti Van Goga koji nosi plavu kapu sa crnim krznom i zelenim kaputom, ali je akcenat ipak stavljen na zavoj koji prekriva uvo i proteže se ispod brade. Prozor koji je otvoren iza njega, navodno propušta zimski povjetarac. Japanizam je imao i te kako veliki uticaj na Van Goga, čemu svjedoče brojni motivi gejša na gotovo svim autoportretima.

Slika je nastala u vertikalnom uzorku od udarnih poteza. Na taj način se stvara tekstura, koja se prelama sa platna i ravna površina dobija svoju dimenziju.

Zeleni i žućkasti tonovi preovladavaju na koži i karakteristični su u većini autoportreta. Zavoj na slici aludira na incident koji je poznat kada je život Vinsenta Van Goga u pitanju. Mnogi ne znaju da je umjetnik izgubio dio lijevog uva, a ne desnog, jer je Vincent za svoje autoportrete koristio ogledalo.

Na svakom autoportretu, umjetnik nosi istu garderobu i sjedi u istoj pozi, samo su lokacije i šeme boja drugačije, a nerijetko i rekviziti. Jedino ovaj, autoportret sa zavojem, postao je autentičan autoportret prihvaćen u akademskim krugovima.

Nova istraživanja

I nakon više od jednog vijeka, tačni razlozi zbog kojih je slikar odsjekao sebi uvo, ostaju misterija. Nova istraživanja bacaju sumnju na prethodno navedene tvrdnje. Martin Bejli, autor knjige o slavnom slikaru "Studio of the South", tvrdi da je umjetnik odsjekao sebi uvo nakon primljenog pisma u kojem je pisalo da će se Teo, Vinsentov brat i najveći poštovalac, oženiti.

Poznato je da je Vinsent bio veliki protivnik tog braka, smatrajući da će narušiti njihov blizak odnos i pomaganje sa finansijske strane, koje je Vinsentu bilo neophodno s obzirom na to da do tog trenutka nije prodao nijedno svoje djelo.

Sa druge strane, istoričari smatraju da je pismo stiglo tek nakon što je Vinsent odsjekao sebi uvo. Međutim, Bejli tvrdi da ima dokaze da je Vinsent pismo primio 23. decembra 1888. svega nekoliko sati prije nego što je odsjekao sebi uvo. Iste večeri, dogodila se svađa sa umjetnikom Pol Gogenom, ali se pretpostavlja da je to bio samo dodatni razlog za nesrećnog Vinsenta.

Nakon Van Gogove smrti, ovo djelo bilo je u vlasništvu Juliena (Pera) Tanguia, mada nikome nije bilo poznato na koji je način došao do istog. Jedino što je moglo napraviti vezu između Juliena Tanguia i Van Goga jeste to što je Julien pozirao par puta umjetniku.

Djelo se nalazi u galeriji Courtauld u Londonu, Velika Britanija, ali je trenutno izloženo upravo u Van Gogovom muzeju u Amsterdamu, dok se galerija Courtauld ne renovira.