Mundijal sa 64 selekcije,nije loše kao što izgleda

Kada je u Urugvaju prije skoro vijek rođeno Svjetsko prvenstvo u fudbalu, Montevideo je kao prvi domaćin vidio još 12 reprezentacija. Za to vrijeme Velike krize (ili depresije) i takav broj je bio ogroman uspjeh, posebno jer su u odnosu na američki kontinent iz “ostatka svijeta” mogle da putuju samo evropske selekcije. Legenda kaže da su Japan i Sijam (danas Tajland) otkazali učešće, a da je Egipat zbog oluje zakasnio na brod za Južnu Ameriku.

Do Švajcarske 1954. broj učesnika je varirao od 13 do 16, a od tada, pa sve do Španije 1982. Mundijal je činilo 16 najboljih reprezentacija svijeta. Od Francuske 1998. na Svjetskom prvenstvu su učestvovale 32 selekcije, a onda su Fifa i Đani Infantino sve promijenili za ovo ljeto, i čini se da ne planiraju da se zaustave.

Za prvi Mundijal sa 48 učesnika moglo bi da se kaže da nije razočarao, ali već za četiri godine Španija, Portugal i Maroko mogli bi da ugoste čak 64 reprezentacije.

KO BI MOGAO DA ORGANIZUJE TAKVO SP?

Bio bi to pravi XXL Mundijal, pa je pravo pitanje koje države bi bile sposobne da ga organiziju same, jer trebalo bi pronaći odgovarajuće stadione i baze za svaku od 64 reprezentacije.

U Evropi recimo u takav poduhvat mogli bi da se upuste Njemačka, Velika Britanija, Španija, eventualno Italija, Rusija, Turska i praktično niko više.

Naravno, još teže bi bilo naći domaćina van Starog kontinenta, pa bi logičnije bilo da Mundijal ima nekoliko orgnizatora poput narednog.

Tu je i pitanje broja utakmica, pošto bi se sa ovogodišnje 104 broj popeo na 128, što bi bilo dvostruko više u odnosu na turnire koji su se održavali od Francuske 1998. do Katara 2022.

128

utakmica bi donijelo SP sa 64 ekipe - dvostruko više od mundijala koji su se igrali od Francuske 1998. do Katara 2022.

Fudbalerima koji ionako praktično više nemaju slobodnog vremena, trajanje Mundijala dodatno bi skratilo odmore - bez obzira što se broj utakmica jedne reprezentacije ne bi povećao, jasno je da bi turnir vremenski duže trajao.

Nije mali broj ni onih smatraju da bi Mundijal izgubio na kvalitetu, kao ni onih neutralnih koji ne bi bili oduševljeni da gledaju utakmice poput Kina - Madagaskar ili Španija - Indija...

ŠTA JE DOBRO? NEMA TREĆEPLASIRANIH, IMA PRIČA KAO VOZINJA

Postoje i oni koji tvrde da turnir sa 64 ekipe nije toliko loš koliko zvuči, a prvi razlog je sistem takmičenja, pošto bi se Svjetsko prvenstvo igralo kao od 1998. do 2022.

Iako recimo “Gardijan” piše da ne bi bilo iznenađenje da Fifa napravi dvije lige sa po 32 reprezentacije, mnogo realnije je da Mundijal sa 64 učesnika bude imao 16 grupa sa po četiri reprezentacije.

To bi značilo da bi u nokaut fazu prolazile samo po dvije najbolje ekipe iz grupe, i još važnije izbjeglo bi se čekanje ko će kao trećeplasirani nastaviti takmičenje.

Još važnije - izbjegli bi se namješteni rezultati koji odgovaraju rivalima u posljednjem kolu, poput 3:3 između Austrije i Alžira.

Sve bi bilo mnogo jednostavnije, dalje bi išle 32 selekcije, prvoplasirani bi igrali sa drugoplasiranima i baš kao na ovom Mundijalu nokaut faza bi krenula od šesnaestine finala. Dakle, do titule jednu reprezentaciju vodi osam utakmica.

Kao glavni argument za novo proširenje Infantino navodi mogućnost da se pruži dodatna prilika manjim zemljama, što bi mogla da bude dobra stvar i za Crnu Goru.

- Ako manjim državama ne pružite priliku da učestvuju na Svjetskom prvenstvu, neće imati dovoljno motiva da nastave da napreduju - kaže prvi čovjek Fife.

A upravo su mali bili veliki na ovom Mundijalu - danas za Zelenortka Ostrva, zemlju koja ima manje stanovnika od naše zemlje, znaju svi, a imena kao Vozinja, Piko Lopes, Sidni Lopes Kabral ili Kevin Pina Lenini zauvijek će se pamtiti kao heroji Mundijala.

Bez obzira na poraz od 7:1 ne zaboravlja se ni gol Kurasaoa (155.000 stanovnika) protiv giganta Njemačke za 1:1, ali ni da je devet od deset afričkih selekcija prošlo u nokaut fazu.

Mundijal sa 64 učesnika - dobra ili loša ideja?