Vjerovatno svaki ljubitelj fudbala zna odgovor na pitanje - šta je najteže uraditi u fudbalu? Odgovor je, za one koji eventualno ne znaju - da se postigne gol.
Da je lako, bilo bi ih mnogo na svakoj utakmici, a da ih je mnogo izgubila bi se draž magične igre. Ovako, svaki gol je mali trijumf, vrhunac, ekstaza i eksplozija emocija i na terenu među igračima, i na tribinama.
Spustimo se sada na najniži nivo - u Crnu Goru, naravno.
Odigrana su dva kola prvenstva, ukupno 10 utakmica na kojima je postignuto devet golova, ili 0,9 po utakmici!
Reklo bi se da je crnogorski fudbal najbolja potvrda da je odgovor na pitanje iz prve rečenice apsolutno tačan. Kao da je riječ o nekoj fudbalskoj matematici koju je nemoguće osporiti.
Ali, u crnogorskom fudbalu ova se teorema dokazuje na pogrešan način - katastrofalno slabom igrom, prosto rečeno, bez ulaženja u velike analize.
To prepuštamo stručnim ljudima, kojih je nažalost malo, skoro i da ih nema. Ili se makar ne bave poslom koji rade cijelog života, i za koji su, makar na papiru, visoko kvalifikovani.
Golim okom, crnogorski klupski fudbal igra se u niskom intenzitetu i ritmu, sporo - u trčanju i razmišljanju, igra se u tzv. zonama, uz čuveni crnogorski izraz - igrači su dobro stajali na terenu, bez dovoljno inicijative, ali očito i fudbalskog znanja i talenta, da se direktno napadaju treća zona i protivnički šesnaesterac...
Kvalitet jedne utakmice se, naravno, ne mjeri brojem golova, nekada su onih 0:0 uzbudljiviji i napetiji od 4:4.
Mjeri se brojem akcija i opasnih situacija pred golom, snagom duela, brzinom osvajanja prostora, pa i onim uzdasima sa tribina kada napadač promaši zicer, ili kada mu šut blokira protivnički defanzivac.
A po čemu se pamti utakmica crnogorske lige? Bukvalno, ni po čemu. I zato put do devet golova na prvih 10 mečeva nove sezone vjerovatno objašnjava i onih 0-0-10 na evropskoj sceni prošlog mjeseca.
Evropski rezultat ne nastaje u Evropi. On se pravi kod kuće.
Pogledajte još:
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
