Nijesam kriv za dosljednost istini

UO je smijenio Pešića sa funkcije člana tog tijela i predložio Sudu časti da ga sankcioniše zbog “neprimjerenih” javnih istupa
98 pregleda 5 komentar(a)
Vladimir Pešić, Foto: Boris Pejović
Vladimir Pešić, Foto: Boris Pejović
Ažurirano: 19.12.2017. 06:26h

Profesor Univerziteta Crne Gore Vladimir Pešić predložio je Sudu časti da odbaci predlog za pokretanje postupka zbog kršenja akademskih principa kroz negativne kvalifikacije i stavove na račun organa UCG, a koji je ranije protiv njea podnio Upravni odbor.

Pešić u izjašnjenju “u potpunosti odbacuje navode”, ističući da su paušalni.

Nakon smjene rektorke Radmile Vojvodić, Upravni odbor je smijenio Pešića sa funkcije člana tog tijela, te predložio Sudu časti da ga sankcioniše zbog javnih istupa tokom krize na relaciji Vlada - UCG zbog sjedišta Visoke medicinske škole iz Berana.

“Svi moji stavovi jasno su argumentovani. Istovremeno, stavovi su bili pozitivni ili negativni prema određenim akterima i pojavama, što je potpuno u skladu sa samim pojmom javnog djelovanja, rasprave, akademizma i bazičnim demokratskim principima. Netačna je tvrdnja predlagača da su moji vrednosni sudovi koje sam iznosio u medijima bili u suprotnosti sa zvaničnim odlukama (svih) organa UCG. Naprotiv, stavovi koje sam iznosio bili su u potpunoj saglasnosti sa odlukama Senata, kao i sa odlukama legalno izabranog rektora UCG prof Radmile Vojvodić i rektorskog kolegijuma”, navodi Pešić u izjašnjenju, a u koje su “Vijesti” imale uvid.

Podsjeća i na to da su organi UCG do avgusta bili saglasni da VMŠ treba da bude preseljena u Podgoricu. Ističe i da je Senat u više navrata zauzimao stav da je ugrožena autonomija UCG, baš kao i UO, na čelu sa Duškom Bjelicom i predstavnicima studenata, koji inicirali proces pred Sudom časti.

“Sve što sam rekao u odnosu na postupanje Vlade proističe iz stava Senata i sa njim sam u potpunosti, kao naučnik i profesor, saglasan”, naglasio je Pešić.

Navodi da Etički kodeks UCG predviđa da se “akademsko osoblje ponaša po načelima akademske slobode, etičke i intelektualne odgovornosti, njeguje vrijednosti raznovrsnog mišljenja, sistematske sumnje i lične inicijative”.

Predlažio je da se u ovom postupku izvedu kao dokaz audio-zapisi i stenogrami sa svih sjednica UO UCG u periodu jul - novembar 2017.

“Iste stavove sam saopštavao poslenicima javne riječi, na njihovo opravdano i profesionalno interesovanje da sa raznih aspekata osvijetle važnu društvenu temu. Zaključujem da bi javno mnjenje trebalo da se nađe na Sudu časti, a ne ja”, poručuje Pešić.

Navodi i da ne stoje tvrdnje UO, a u kome su i visoki predstavnici Vlade da radi protiv interesa države: ”Što me najdublje vrijeđa kao građanina, profesora i naučnika koji je 44 godine života proveo u ovoj zemlji, objavio više od 300 radova, više od 200 radova u vodećim međunarodnim bazama SCI i/ili SCIE, kao profesora generacijama biologa”.

“Ovaj postupak lično doživljavam kao nastavak pritiska na mene i na sve slobodne intelektualce i pojedince na UCG koji se otvoreno zalažu za razvoj institicija u Crnoj Gori. Kao profesor i naučnik branio sam i dalje ću nastaviti da branim pravo i obavezu akademske zajednice da javno i kritički iznosi svoje stavove. To sam radio na način kako je to zapisano u Etičkom kodeksu po svom najboljem znanju, savjesno, kulturno i posvećeno. Ako sam u tome bilo koga nenamjerno povrijedio, spreman sam da se izvinim i snosim posljedice. Ostajem duboko privržen napretku UCG, akademske zajednice kao i čitavog društva, duboko uvjeren da samo slobodan, autonoman Univerzitet može biti od koristi Crnoj Gori”, zaključio je Pešić.

Prijetnje, ucjene, neetičko razrješenje Radmile Vojvodić

Pešić je istakao i da smatra neetičkim i neprofesionalnim razrješenje rektora Radmile Vojvodić bez pribavljanja mišljenja Senata u razumnom roku:“Prijetnje koje su mi upućene tokom sjednice UO i posljedično sprovođenje procedure razrješenja u Upravnom odboru, bez obrazloženja, smatram neetičkim i neprofesionalnim”.

Podsjetio je da Etički kodeks predviđa da “protekcionizam, lobiranje, ucjene i pritisci, mito i korupcija i drugi oblici nečasnog uticanja na kršenje stručnih kriterijuma i standarda u obavljanju akademskih poslova predstavljaju najgrublju povredu pravila akademskog ponašanja”.