Predsjednik i članovi Savjeta Agencije za elektronske komunikacije i poštansku djelatnost (EKIP) nezakonito su izabrani na te funkcije, stoji u prvostepenoj presudi Osnovnog suda u Podgorici koji je početkom ovog mjeseca usvojio tužbu Nikole Radunovića iz Cetinja, jednog od 32 kandidata na konkursu Skupštine iz februara 2024. godine.
“Usvaja se tužbeni zahtjev tužioca, pa se nalaže Odboru za ekonomiju, finansije i budžet Skupštine da izvrši ponovni izbor kandidata za imenovanje za predsjednika i članove Savjeta Agencije za elektronske komunikacije i poštansku djelatnost između prijavljenih kandidata koji su ispunjavali u potpunosti sve opšte i posebne uslove konkursa tokom trajanja konkursa, po uslovima javnog konkursa za imenovanje na te funkcije od 7. 2. 2024. godine”, piše u presudi.
Odboru se nalaže i da na zakonu zasnovani predlog Odluke dostavi Skupštini na ponovno glasanje, a sve u roku od 15 dana od pravosnažnosti presude, pod prijetnjom izvršenja. Iz institucije Zaštitinika imovinsko-pravnih interesa Crne Gore koji u ovom sporu zastupa državu, odnosno Skupštinu, najavili su juče da će se žaliti na odluku Osnovnog suda.
Odlukom Skupštine iz aprila 2024. za predsjednika Savjeta EKIP-a imenovan je Milan Radulović, a za članove Jelena Savić, Nikola Labović, Dejan Jovanović i Amer Nokić.
Radunović je u tužbi naveo da su u Javnom konkursu navedeni opšti i posebni uslovi koje neko lice mora da ispunjava da bi moglo biti prihvaćeno kao kandidat, budući da je iz javno dostupnih informacija jasno da niko od imenovanih nije ispunjavao uslove konkursa u momentu prijave.
Ukazao je na to da se on blagovremeno prijavio na javni konkurs, da je pozvan da prisustvuje konsultativnom saslušanju 28. 3. 2024. godine, što ga aktivno legitimiše u postupku. Tvrdi i da je prilikom svog predstavljanja između ostalog istakao da jedan broj prijavljenih kandidata ne ispunjava uslove, a zbog posljednjeg uslova javnog konkursa koji se odnosi na to da kandidat ne može da bude član organa upravljanja, vlasnik, akcionar ili vlasnik udjela, kao i lice koje je u radnom odnosu ili obavlja poslove u pravnim licima na koje se primjenjuje Zakon o elektronskim komunikacijama ili zakon kojim je uređena oblast poštanske djelatnosti. Tom prilikom ukazao je da je Odbor već u prekršaju jer je prihvatio kao kandidate lica koja to ne mogu biti, da nijesu na mjestu pitanja poslanika kandidatima da li smatraju da su u sukobu interesa, kao i da su toga dana saslušavani, osim njega, svi kandidati trenutno zaposleni ili kod operatera telefonije (troje) ili u Pošti (jedan) ili u EKIP-u (troje).
Prema presudi, Odbor za ekonomiju, finansije i budžet Skupštine 7. 2. 2024. godine raspisao je javni oglas za imenovanje predsjednika i četiri člana Savjeta EKIP, sa rokom trajanja od 15 dana, i mogućnošću kandidata da naknadno dostave dokaze o ispunjenosti uslova oglasa iz člana 16 i 17 Zakona o elektronskim komunikacijama u slučaju nepotpune prijave uz napomenu da se za kandidate koji u potpunosti ispunjavaju opšte i posebne uslove, u postupku konačnog predlaganja, mogu uzeti u obzir i dužina i vrsta radnog iskustva, posebne specijalizacije iz oblasti elektronskih komunikacija ili poštanske djelatnosti i poznavanje stranih jezika.
Takođe je naglašeno da kandidat uz prijavu podnosi i izjavu kojom se, u slučaju imenovanja za predsjednika ili člana Savjeta, obavezuje da će, u roku od 30 dana od dana imenovanja, otkloniti razloge eventualnog sukoba interesa. U presudi se dalje navodi da je Odbor, nakon saslušanja 30 kandidata, sa osam glasova “za” odlučio da predloži Skupštini da za predsjednika i tri člana Savjeta imenuje kandidate Milana Radulovića, Jelenu Savić, Dejana Jovanovića i Amera Nokića, a sa devet glasova kandidata Nikolu Labovića za člana.
“Prema stanovištu ovog suda, osporena odluka tužene nije zakonita. Odluka ne sadrži detaljno obrazloženje, odnosno valjane i iscrpne razloge u pogledu postupanja povodom tužiočeve i svake druge prijave ponaosob, koja nije ušla u proceduru daljih razmatranja. U nedostatku navedenog stiče se dojam da konkretno tužiočeva prijava nije cijenjena na adekvatan način, čime je navedenim postupanjem tužene tužilac ostao uskraćen za obrazloženu odluku iz kojih razloga njegova prijava ne ispunjava uslove”, piše u presudi.
Navodi se da je osim toga Radunović postupanjem tužene (izostanak pouke o pravnom lijeku) ostao uskraćen za mogućnost osporavanja odluke podnošenjem adekvatnog pravnog lijeka, čime je flagrantno od Skupštine prekršeno ustavno pravo da svako ima pravo na pravni lijek protiv odluke kojom se odlučuje o njegovom pravu ili na zakonom zasnovanom interesu, kao i da konačni pojedinačni pravni akti uživaju sudsku zaštitu.
“Svakom građaninu, upravo kroz nacionalnu i međunarodnu regulativu, država priznaje pravo na djelotvorni pravni lijek obezbjeđujući time pravo na ispravljanje ‘pogrešnih’ odluka uvijek kada su te odluke nepravilne ili nezakonite, a u cilju otklanjanja negativnih posljedica koje bi nastupile njihovim donošenjem i od tog imperativa ne bi smjela biti izuzeta ni konkretna situacija u kojoj se tužilac našao, nezavisno od toga ko se javlja kao donosilac odluke”, stoji u presudi.
Piše i da pravo na obrazloženu odluku treba tumačiti u konteksu člana 6 Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, a koju obaveza (adekvatno obrazloženje) ne treba pripisati samo sudovima kao organima sudske vlasti kao imperativ prilikom pristupa u rješavanju predmeta, nego i svim drugim organima državne vlasti, koji odlučuju u okviru svojih ingerencija, nepristrasno i profesionalno o pravima i obavezama građana i pravnih lica.
“U konkretnom slučaju, tužena je morala dati odgovor na ona pitanja koja su bila bitna za donošenje sporne odluke, bez obzira o kojem podnosiocu prijave na konkurs se radi, jer je ovakvim pristupom uskratio pravo tužiocu, a i drugim aplikantima, da dobiju odgovor, odnosno adekvatno obrazloženje utemeljeno na pravilnom i potpuno utvrđenom činjeničnom stanju, čime bi se otklonila dilema u pogledu eventualne subjektivnosti i arbitrarnog postupanja tuženog, a što nacionalni i međunarodni propisi isključuju”, konstatuje se u presudi.
Tvrdi se da je država, odnosno Skupština, kako Radunoviću tako i drugim učesnicima konkursa osujetila pravo da dobiju odgovor iz kojih razloga njihove prijave nisu uzete u razmatranje, odnosno da li ispunjavaju uslove konkursa ili ne.
Bonus video:
