Opština Danilovgrad je prije četvrt vijeka nezakonito za 36.000 tadašnjih njemačkih maraka prodala dio Trga golootočkih žrtava kompaniji “Taraš”, iako to nije smjela bez saglasnosti države.
To proizilazi iz prvostepene presude koju je donijela sutkinja podgoričkog Osnovnog suda Nina Ojdanić.
Presudom tog suda od 9. aprila za ništav proglašen je ugovor o kupoprodaji 240 metara kvadratnih trga, koji je u decembru 2001. sklopljen između danilovgradskog Opštinskog društvenog fonda za građevinsko zemljište i “Taraša”. Ništav je i ugovor o razmjeni nepokretnosti iz januara 2022, koji su sklopili ta kompanija i Opština Danilovgrad.
Na čelu te opštine u vrijeme sklapanja prvog ugovora bio je Milorad Kadić, a drugog Zorica Kovačević.
Tužbu protiv Opštine Danilovgrad i danilovgradske kompanije podnijela je država - institucija Zaštitnika imovinsko-pravnih interesa početkom 2023, nakon što je “Taraš” na gradskom trgu započeo objekat, kojem su se usprotivili Danilovgrađani.
“Sud nalazi da je Opština Danilovgrad u periodu važenja Zakona o građevinskom zemljištu mogla upravljati i koristiti gradsko građevinsko zemljište, ali ne i vršiti promet tog zemljišta bez zakonom propisane procedure i saglasnosti države”, stoji, pored ostalog, u presudi.
Dvije decenije ignorisanja upozorenja
Sutkinja Ojdanić u presudi ističe da “Vlada Republike Crne Gore na sjednici od 5.12.2003. godine donijela zaključak o obavezi ministarstva državne uprave, kao i institucije Zaštitnika imovinsko-pravnih interesa, da se sprovedu radnje radi ispitivanja zakonitosti raspolaganja imovinom države, s obzirom na to da sporna nepokretnost, prema navodima državnog tužioca… nije bila predmet valjanog pravnog osnova za prenesena prava”.
“Iz dopisa osnovog državnog tužioca Lidije Vukčević od 14.6.2004. proizilazi da nije postojao upravni osnov za promjenu upisa prava na korišćenje i svojine na spornoj nepokretnosti označenoj kao urbanistička parcela 97A, jer nije bila evidentirana u katastarskom operatu, a promjena upisa izvršena je bez odgovarajuće odluke nadležnog organa. Uvidom u spise predmeta sud nalazi da ne postoji validna odluka o ustupanju urbanističke parcele 97A, odnosno da se ugovor iz 2001. godine ne može smatrati osnovom za sticanje prava svojine na toj parceli, jer predmet ugovora nije bio dovoljno određen”, stoji u presudi.
Sutkinja Ojadnić naglašava da se u konkretnom slučaju radi “o prometu zemljišta koje je u momentu zaključenja ugovora iz 2001. godine imalo status gradskog građevinskog zemljišta u državnoj svojini”.
“Odnosno imovine kojom je raspolagala opština, ali bez ovlašćenja da istu otuđi bez prethodne saglasnosti nadležnog državnog organa. U tom smislu ugovor o kupoprodaji je suprotan prinudnim propisima”.
U presudi se navodi i da je tadašnja institucija Zaštitnika imovinsko-pravnih interesa podnijela pritužbu protiv rješenja Uprave za nekretnine iz 2004, kojim je na osnovu ugovora izvršen upis prava korišćenja u korist “Taraša” na toj parceli.
“Sud posebno cijeni sadržinu dopisa glavnog arhitekte Opštine Danilovgrad iz 2019, iz kojeg proizilazi da predmetna parcela nije bila prikazana u planskoj dokumentaciji kao posebna urbanistička parcela u vrijeme zaključenja ugovora iz 2001. godine. To potvrđuje i izvod iz grafičkog dijela DUP-a ‘Gradsko jezgro Danilovgrad’, kao i tekstualni dio planske dokumentacije. Navedeno ukazuje na to da predmet ugovora o kupoprodaji nije bio određen na način koji zahtijevaju pravila obligacionog prava, jer predmet nije bio identifikovan ni u planskom ni u katastarskom smislu. Ugovor, dakle, nije mogao proizvesti pravno dejstvo”, ocijenila je sutkinja Ojdanić.
Nezakonit i ugovor o razmjeni iz 2022.
Sutkinja Ojdanić objašnjava da je i ugovor o razmjeni iz 2022. nezakonit.
“Sud nalazi da je i taj ugovor ništav, budući da je zaključen radi ‘uređenja’ posljedica ništavog ugovora iz 2001. godine, te ne može opstati kao samostalan pravni posao. U pogledu Ugovora o razmjeni od 24.1.2022, sud nalazi da je isti zaključen između Opštine Danilovgrad i tuženog II reda (“Taraš”) s ciljem da se ‘urede’ imovinsko-pravni odnosi nastali usljed prethodnog raspolaganja, odnosno da se izvrši zamjena parcela između ugovornih strana. Međutim, kako tuženi II reda (“Taraš”) nije mogao steći valjano pravo na osnovu ništavog ugovora iz 2001, nije mogao ni valjano prenijeti pravo na Opštinu Danilovgrad po osnovu ugovora o razmjeni”, precizira Ojdanić.
Ona naglašava da je “sud posebno cijenio hronologiju nastanka i promjena na predmetnim nepokretnostima, sadržinu planskih dokumenata, katastarskih evidencija, kao i sve provedene dokaze”.
“…Pa nalazi da iz istih proizilazi da je u momentu zaključenja ugovora iz 2001. godine predmet ugovora predstavljalo gradsko građevinsko zemljište u državnoj svojini, da predmet nije bio dovoljno određen, te da nije postojala zakonom propisana saglasnost za raspolaganje tom imovinom. Kako je ugovor o razmjeni iz 2022. godine pravno i faktički vezan za prethodni ugovor, sud zaključuje da su oba ugovora ništava”.
Pogledajte još:
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
