Hakaton za razvoj video-igara Global Game Jam počeće danas od 14 časova, a organizator Savez elektronskih sportova Crne Gore najavio je da će okupljanje ekipa početi u 12 u Kući maslina u Baru. Ovo je treća godina zaredom da se ovaj kreativni događaj koji okuplja programere, dizajnere, umjetnike i ljubitelje video-igara održava kod nas, a cilj istog je da u vrlo kratkom roku takmičari osmisle i naprave potpuno novu igru na zadatu temu.
Završno ocjenjivanje biće organizovano u “Hubu” Stari Bar, a organizator očekuju preko 100 učesnika, dok će takmičare kao i prethodnih godina ocjenjivati međunarodne sudije iz Hrvatske, Turske i Crne Gore, dok je nagradni fond tri hiljade eura.
Regionalni lider za Global Game Jam Dominik Cvetkovski sa ponosom ističe da ovo takmičenje iz godine u godinu raste. Za učešće u Game Jamu prijavljuju se početnici, ali i iskusni developere koji su već pravili igrice ili učestvovali na ovakvim takmičenjima. Smatra da je veoma bitno da se kroz ovakve događaje pruža šanse kreativcima, ali i da zahvaljujući njima zajednica developera raste.
“Razni Game Jamovi, hakatoni i slično su najbolje prilike gdje početnici mogu prvi put probati neke stvari, pogriješiti i učiti od iskusnijih developera. Game Jam nije samo izrada igre nego je i veliki utjecaj na netvorking među developerima i veliki naglasak je na lokalnu zajednicu. A zajednica raste kada se početnicima i kreativcima da prilika na ovaj način”, naglašava Cvetkovski.
Tema se takmičarima otkriva tek u trenutku kada isto zvanično počne, nakon čega timovi imaju tačno 48 sati da osmisle i razviju svoju pilot verziju igre. U tom kratkom, ali intenzivnom vremenskom okviru, učesnici prolaze kroz kompletan kreativni proces od ideje i koncepta, do dizajna i osnovne funkcionalnosti. Game Jam format podstiče brzinu, timski rad i inovativnost, često dovodeći do neočekivanih i originalnih rješenja, a koliko ta ograničenja poput vremena, ali i teme koje se moraju držati pospješuju, a koliko loše utiču na kreativnost, Svetkovski otkriva:
“Iako možda na prvu izgleda kao ograničenje, ustvari je pozitivno to što je kratak rok jer moraš biti dodatno kreativan da napraviš nešto u tom kratkom roku. Nema prostora za pretjerano razmišljanje, komplikovanje ili “savršene” gameplaye ili modele. Odluke se moraju donositi brzo i rezultati se trebaju bazirati na onome što zaista funkcioniše. A nekad, jednostavno, početnici uzmu prevelik zalogaj, odnosno idu razvijati igru koju ne stignu u tom roku. Stvar (ne)iskustva”, savjetuje sagovornik “Vijesti”.
Razvoj video-igara podrazumijeva spoj programiranja, dizajna, vizuelnog identiteta, muzike, narativa... Timovi neke igre prave godinama, a Cvetkovski se osvrnuo i na to je li dovoljno 48 sati makar da se postavi ideja i šta kod ocjenjivanja najbolje prolazi - ideja ili je bitno da se zadovolji svaki segment:
“Naravno da 48 sati nije dovoljno da se napravi ‘prava’ igra u punom smislu riječi, ali je više nego dovoljno da se postavi jasna ideja i pokaže potencijal prototipa. Kod mene lično, kada sam u žiriju, najbolji utisak ostavljaju timovi koji su znali pametno da rasporede fokus. Bolje prolazi jednostavna, ali čista i zaokružena ideja, nego projekt koji pokušava pokriti sve segmente, a nijedan nije napravljen kako treba”, tvrdi Cvetkovski.
Danas je upotreba AI alata postala široko rasprostranjena i gotovo neizbježna u različitim oblastima stvaralaštva, pa se sve češće postavlja pitanje da li takmičari na takmičenjima mogu koristiti ovakvu vrstu pomoći. Otvara se i dilema u kojoj mjeri je uopšte moguće kontrolisati upotrebu vještačke inteligencije, te gdje je granica između legitimne podrške u radu i narušavanja fer uslova za sve učesnike.
“Iz perspektive Global Game Jama, AI alati se posmatraju kao još jedan alat, a ne kao nešto što bi samo po sebi trebalo zabranjivati. Game Jam je prije svega eksperiment, učenje i istraživanje novih načina stvaranja igara, a AI se danas prirodno uklapa u taj kontekst. Takmičari mogu koristiti AI alate kao pomoć. Ono što je ključno iz GGJ perspektive jeste kako se ti alati koriste. Fokus nije na tome da AI ‘napravi igru umjesto tima’, nego da pomogne timu da brže dođe do funkcionalnog prototipa i jasnije ideje”, objašnjava on.
Imali smo priliku da na ovim takmičenjima vidimo sjajne ideje, no najveći broj igrica nastalih na Game Jamu nakon takmičenja nikad developeri dalje ne razvijaju. Malo je primjera igrica koje su nastale na ovom takmičenju i uspjele da izbore svoje mjesto među gejmerima, a o tome zbog čega se pravljenje tih pilota svede samo na takmičenje, Cvetkovski kaže:
“To je jako realna opservacija i tačna. Mali broj developera zamišlja GGJ kao početak komercijalnog projekta, više ga doživljavaju kao kreativni eksperiment u ekstremno kratkom roku. I to je u redu. Usotalom, developer ne znači poduzetnik. To su dva različita skill seta. Takođe, često se ne nastavi sa igrama zato što se timovi nakon Game Jama raspadnu. Ljudi se vrate svojim obavezama, fakultetima, poslovima ili drugim projektima. Ipak, postoje vrlo poznati primjeri igara koje su upravo s Game Jamova krenule dalje i pronašle svoju publiku. Superhot je započeo kao jam prototip, Goat Simulator, a Surgeon Simulator je krenuo kao brzi prototip s jasnom idejom”, podsjeća sagovornik “Vijesti”.
Iako ima takmičarski okvir, događaji poput Game Jama imaju i snažnu edukativnu i zajedničku dimenziju jer developeri se povezuju, razmjenjuju znanja i iskustva. Ovakvi susreti ujedno doprinose i razbijanju predrasuda koje često prate gejming zajednicu.
“Ovakvi događaji imaju ogroman uticaj upravo zato što u svojoj srži nisu samo takmičenje, i to je nešto što Global Game Jam vrlo jasno komunicira. Takmičarski okvir postoji više kao motivacija, ali fokus je na saradnji, učenju i zajednici, a ne na pobjedi. Game Jamovi vrlo brzo razbijaju predrasude koje često prate gaming zajednicu, da je riječ o zatvorenoj ili “nerazumljivoj” industriji. Kada ljudi različitih profila, godina, iskustava i struka rade zajedno, pomažu jedni drugima i dijele znanje bez zadrške, slika se potpuno mijenja. Edukativni segmet ovdje dolazi prirodno. Uči se kroz rad, kroz greške i kroz razgovor s drugima”, zaključuje Cvetkovski.
Bonus video:
