GALERIJA "CENtar" Podgorica

Proročanski prizvuk izložbe „2020 godina” Mihaila Jovićevića

“Radove nijesam birao oni su se sami odabrali. Prema prostoru galerije, oni su manjeg formata. Više od pola radova prvi put izlažem i dobio sam kompliment da nijesu preveseli, što i odgovara naslovu izložbe”

348 pregleda 0 komentar(a)
Izložba Mihaila Jovovića, Foto: Jovana Vujanović
Izložba Mihaila Jovovića, Foto: Jovana Vujanović

Izložba “2020 godina” umjetnika Mihaila Jovićevića dostupna je od juče u Podgorici u galeriji “Centar” gdje će biti otvorena za posjetioce do 27. juna.

Jovićević za “Vijesti” ističe da su se radovi sami odabrali i prilagodili izložbi i galeriji.

“Radove nijesam birao oni su se sami odabrali. Prema prostoru galerije, oni su manjeg formata. Više od pola radova prvi put izlažem i dobio sam kompliment da nijesu preveseli, što i odgovara naslovu izložbe”, kaže Jovićević.

Jovićević je u svom slikarstvu oduvijek bio zaokupljen sakralnim temama, odnosom čovjeka, Boga, kosmosa i univerzuma, primjećuje istoričarka umjetnosti Milica Bezmarević kustoskinja u Centru savremene umjetnosti Crne Gore.

“Porijeklo takvih njegovih misaonih i likovnih preokupacija može se tražiti u arhetipskim predjelima crnogorskog prostora u kom je ponikao, kao i u ratnim traumama koje je kao dječak preživio u albanskom logoru. Ipak, takvi siloviti utisci ratnog djetinjstva i krševitog pejzaža kojim je vazda bio okružen nijesu izrodili neku stravu ili košmarne vizije stradanja i propadanja, već jedno slikarstvo u načelu posvećeno nečemu pozitivnom i duhovnom, visoko uzvišenom u čovjeku, onome što pripada suštini hrišćanske ideologije, uzdizanju i stremljenju ka božanskoj pravdi i milosti kao jedinom putu spasenja i nade”, zapisala je Bezmarević.

Ona dodaje da je na tom putu stvaranja Jovićević decenijama kontinuirano proučavao sve aspekte hrišćanske religije i njene simbolike, istinski tragajući za njenim smislom i značenjem.

“Tako mu je u slikarstvu postalo blisko sve ono mistično, spiritualno i transcendentalno u odnosu čovjeka i univerzuma. Naziv izložbe ‘2020 godina’, na kojoj su uglavnom zastupljeni radovi nastali u proteklih nekoliko godina, gotovo da ima neki proročanski prizvuk u smislu nekog davnog umjetničkog predskazanja. Sve one velike biblijske teme, predstave svetaca, dominantni hrišćanski simboli poput krsta, ribe, oka i drugih, koji su decenijama bili glavni ikonografski motiv Jovićevićevog slikarstva, sada gotovo da su apstrahovani u jednu cjelinu specifične narativnosti. Dva milenijuma od Hristovog rođenja, kao da predstavljaju novo polazište u Jovićevićevom misaonom i likovnom procesu. Ta zapitanost nad ljudskim duhovnim, intelektualnim i civilizacijskim postignućima, uzdizanjima i stradanjima jeste momenat u kom se propituje sveukupno ljudsko biće, njegova smislenost i postojanje, koja u Jovićevićevom slikarstvu dobija jedinstveni karakter”, ističe Bezmarević, a Jovićević potvrđuje.

“Ovo je 2020. godina od Hristovog rođenja. Takođe, ovu godinu prate najnoviji događaji oko nas koje ne bih nabrajao jer ih svi znamo i osjećamo”, kaže on. Mihailo Jovićević rođen je 1939. godine. Završio je Srednju umjetničku školu u Herceg Novom, Akademiju likovnih umjetnosti i postdiplomske studije u Beogradu. Slikarstvo je studirao kod Mila Milunovića, a konzervaciju kod Milorada Medića.

Bio je profesor u cetinjskoj Gimnaziji, kustos i muzejski savjetnik u ustanovi “Muzeji Cetinje”, profesor na Kulturološkom fakultetu i Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju. Bio je gostujući profesor na Akademiji likovnih umjetnosti u Trebinju i profesor na Fakultetu vizuelnih umjetnosti Univerzitet Mediteran u Podgorici.

Učestvovao je na brojnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Dobitnik je više nagrada među kojima i Trinaestojulske nagrade. Ima status istaknutog kulturnog stvaraoca.

Umjetnik filozof osoben u modernoj umjetnosti Crne Gore

Milica Bezmarević za Mihaila Jovićevića kaže da je umjetnik filozof, a njegovo djelo smatra osobenim u crnogorskoj modernoj umjetnosti, jer je jedinstveno po intelektualnom sadržaju i likovnom izrazu u kojem Jovićević donosi spiritualnu i mističnu atmosferu kroz nagomilane ljudske figure u pokretu i u masi.

“Ono misaono i transcendentalno dobija izraz u skoro apstraktnom jeziku slike, koji tematizuje jedinstvenu energiju metafizičkog prostora gdje je vječito prisutan dualizam dobra i zla. U tom smislu možda najuzbudljivije djeluju poentilistički izvedene predstave koje sugerišu beskrajne kosmičke prostore izuzetnog spiritualnog naboja. Umjetnikova intimna promišljanja o kolektivnom duhovnom nasljeđu civilizacije u vremenu današnjice, vremenu aktuelnih pošasti, migrantskih kriza i svih drugih pojava u godini naglašene hrišćanske simbolike, sublimirana su u slikarstvu visoke duhovne koncentracije koje, poput molitve, nudi utjehu i vjeru u božansko spasenje”, dodaje Bezmarević.

<