Ko sa medom radi, prste oblizuje

Gospodin Andro Saulačić već treći put u posljednjih par godina reaguje na moje tekstove koji se tiču kontroverznog posla zajedničke izgradnje stambeno-poslovne zgrade na Seljanovu a koji je, voljom bivše DPS lokalne vlasti Tivta, upravo Saulačić vodio i ispregovarao sa glavnim investitorom biznismenom Radom Arsićem.

On tvrdi da su to što ja pišem neistine i da “nikakva šteta nije učinjena Opštini Tivat, nego samo obitelji Saulačić”.

Međutim, demantuju ga činjenice i brojke: Saulačić je u svoje, ime svoja dva srodnika i Opštine Tivat (svi zajedno vlasnici placa od 5.740 kvadrata na Seljanovu) 2007. sa Arsićem ugovorio izgradnju zgrade u kojoj će shodno svom udjelu u vlasništvu placa, Opština Tivat dobiti 30 odsto površina, Saulačić i rođaci 22,5 odsto, a glavni investitor Arsić 47,5 odsto izgrađenih površina. Pritom je Opština bila vlasnik 5/8 placa, a Saulačić, njegova sestra i rođak iz Ljubljane po 1/8, a uz to je Opština Tivat u ovaj posao kao svoj ulog, unijela i vrijednost komunalija čije se naplate odrekla u iznosu od 804.086 eura.

Dakle, po ovoj računici koju je napravio i sa Arsićem ugovorio Saulačić (čak i ne računajući na vrijednost oproštenih komunalija), 1/8 placa u vlasništvu Opštine je vrijedila šest odsto površina u novoj zgradi, a 1/8 placa u vlasništvu Saulačića vrijedila 7,5 odsto. I sad dobri inženjer Andro iz RO “Obnova” Kotor veli da “nikakva šteta nije učinjena Opštini Tivat, nego samo obitelji Saulačić”?

Matematika mu očito (barem u javnim nastupima i upornim pokušajima demantovanja nečeg neoborivog) nije jača strana.

Ostavimo na trenutak opštepoznatu činjenicu da “ko sa medom radi, prste oblizuje”, a po kojoj je Saulačić očito 2007. zaključio ovaj posao sa Arsićem i vratimo se na konačan ishod cijelog posla, nastao nakon potpisivanja kontroverznog Aneksa II čije proglašenje ništavim sada pred sudom traži Opština Tivat. Kada je taj Aneks iz gepeka potpisao bivši DPS gradonačelnik Tivta dr Siniša Kusovac, Opštini je u novoj zgradi umjesto prvobitno ugovorenih 30 odsto, pripalo samo 18,5 odsto izgrađenih površina, Saulačić i rođaci su dobili 8,44 odsto, dok je Arsiću na kraju pripalo čak 72,81 odsto zgrade. Vrhunski posao u javnom interesu, nema što.

Vjerovatno zbog toga što je u tom poslu sve bilo čisto, a svi njegovi učesnici prosto egzaltirani konačnim ishodom, nova zgrada od 13.000 kvadrata do dana današnjega nije upisana u katastar. To, međutim, nije spriječilo Saulačića da u međuvremenu nastavi da pravi poslove sa pravno nepostojećim zgradama, pa je tako on prošle godine sa izvjesnim V. M. sklopio “predugovor o kupoprodaji stana (PD 183 u objektu 1) - dakle stambenog prostora u zgradi koje zvanično nema u katastru. Isto tako, lani je inženjer Andro za prostore koji su mu pripali u “nepostojećoj” zgradi, sklopio i dva darovna ugovora sa članovima svoje familije.

Vjerovatno zbog toga što je izuzetno zadovoljna načinom na koji je Saulačić u njeno ime ugovarao ovaj posao i Aneksima koje su u međuvremenu potpisivali bivši DPS čelnici grada, Opština Tivat sada tuži i Arsića i Saulačića i njegovu sestru i njegovog rođaka, tražeći ništavost svih ovih pravnih poslova i nadoknađivanje štete gradu koju pravni zastupnik Opštine, procjenjuje na najmanje milion eura.

Ja sam pisao o toj tužbi (i nastaviću da pišem o daljem razvoju događaja s tim u vezi) kao činjenici od interesa za javnost (prvenstveno poreske obveznike u Tivtu), a što Saulačić pokušava da sada “zatrpa” pričom o navodnim mojim plasiranjima neistina.

Žao mi je što ću očito radeći svoj posao, morati nastaviti da ga “uznemiravam” - makar dok Saulačiću Specijalno državno tužilaštvo, koje se bavi ovim slučajem, ne rezerviše odmor na jednoj drugoj adresi.

Siniša Luković