“Čekali smo Godoa”, kliče otud gospodin Saša Mujović, gradonačelnik podgorički. “Čekali smo ga dugo i uporno. Čekali smo ga iako je bilo teško. Godo je pokazao da zna biti milostiv prema onima čistog srca i namjera. I, evo, danas je Godo stigao.”
Mujoviću je svaka ka’ Vladičina: Čekasmo smo ga, dugo i uporno./ Čekasmo smo ga, a bilo je teško./ Al’ kome je srce u grudima,/ čisto srce, a čistih namjerah,/ toga Godo milošću dariva./ Eto nama Goda u pohode!
Mujović hoće da kaže - Godov dolazak na stranu, za sad - da je ta (skoro pa) mitološka epopeja gradnje podgoričkog Gradskog pozorišta - kojoj se, u najmračnijem času, nije više nazirao ni početak - a nekmoli kraj - ipak okončana, na radost svih nas: Gradsko pozorište je nakon 75 dugih godina potucanja od nemila do nedraga - dobilo svoj velelepni dom.
Dakle, da rezimiramo: prošle godine, prigodom obilježavanja 13. jula - Dana državnosti - Milojko Spajić, predsjednik Milojkove Vlade, uz sasluženje pomenutog gradonačelnika Mujovića i gospođe Borovinić Bojović, tadašnje predsjednice Skupštine Glavnog grada - otvorio je Bulevar Veljka Vlahovića na Starom aerodromu u Podgorici - dužine tačno 1.816 metara - uz nužnu napomenu da su radovi na izgradnji tog bulevara zvanično otpočeli 30. oktobra davne 2020. godine - još za vakta odavno prežaljenog i zaboravljenog gradonačelnika Vukovića - i da su trajali - koliko? skoro pa pet godina! - da bi ove godine, istom prigodom - taj isti Milojko Spajić, predsjednik Milojkove Vlade, uz sasluženje pomenutog gradonačelnika Mujovića, te gospođe Vujović, direktorice Gradskog pozorišta, i gospodina Bajka Vučićevića, direktora Agencije za izgradnju i razvoj Podgorice - otvorio zgradu Gradskog pozorišta u Podgorici - uz nužnu napomenu da su radovi na izgradnji tog velelepnog zdanja trajali - koliko? skoro pa 10 godina! - zvanično su otpočeli 10. oktobra davne 2016. godine, kada je gospodin Stijepović Slavoljub, tadašnji gradonačelnik, položio kamen temeljac - i trebalo je da budu okončani za dvije godine - 10. oktobra 2018. godine - ali eto, ispade da su okončani u pretprošli ponedeljak, 13. jula 2026. godine.
Okončani...
OK, istini za volju, nijesu svi radovi okončani - ali nemamo razloga da sumnjamo da će i to što je ostalo nezavršeno biti završeno u dogledno vrijeme.
I još ako vam kažem da je Migo Stijepović položio kamen temeljac za zgradu Gradskog pozorišta u ponedeljak - 10. oktobar 2016. je bio ponedeljak - a već u nedelju, 16. oktobra, održani su vanredni Parlamentarni izbori - posljednji na kojima je slavio mrski nam DPS...
“Na ovaj svijetli trinaestojulski dan”, kliče aktuelni gradonačelnik Mujović jednako, ne bi bolje klicao ni kada bi imao sigurnu većinu u Skupštini GG, “uspjeli smo skućiti jednog poznatog beskućnika… Taj beskućnik se prvo zvao Pionirsko pozorište. Pa Dramsko pozorište. I na kraju Gradsko pozorište. Mijenjale su se scene, sale, adrese… Mijenjale su se uprave i generacije glumaca. Mijenjala se publika. Uvijek je postojala ona čvrsta misija i misao. Umjetnost je plemenita kategorija. Umjetnost će uvijek naći put do čovjeka i pobijediti. Srećna ti pobjeda umjetnosti i srećna ti pobjeda moja Podgorice”.
A mogao je vala i taj tzv. “umjetnički sektor” Gradskog pozorišta da nam za istorijski dan otvaranja pozorišta - a ujedno i za Dan državnosti - spakuje na brzinu nekakav kulturno-umjetnički program - nešto lako i veselo - a ne da gatamo: hoće li, neće li, umjetnost umjeti da nađe pute do tog Mujovićevog čovjeka i da pobijedi - ko će sad, stvarno, čekati do septembra mjeseca, kada je najavljena prva velika - istorijska - premijera u Gradskom pozorištu.
Biće da je, bez obzira na sve, odluka da se baš 13. jula otvori Gradsko pozorište donijeta naprečac - par dana prije Dana državnosti - što je zateklo umjetnički sektor u svojevrsnom raskoraku...
Ne znam što bi drugo moglo bit...
Bojim se, opet, da se umjetnički sektor neće lako pokrenuti poslije decenija i decenija potucanja od nemila do nedraga - trebaće toj družini neko vrijeme da pregrmi frustracije vezano za podstanarski život - u načelu i u pojedinostima - te da se privikne na nove okolnosti i dobro porazmisli o smislu svega ovoga i o svojoj ulozi u svemu tome...
Kako bilo, moramo konstatovati da u ovom trenutku - gradonačelnik Mujović na stranu - u Glavnom gradu ovog našeg krševitog, gorovitog i od svih bogova redom zaboravljenog provizorijuma - postoje (čak) dvije pozorišne kuće - u dva velelepna doma - što jeste veliki korak naprijed - a ujedno i veliki plus.
***
Svečanosti polaganja prvog kamena temeljca (od dva) za buduću zgradu Gradskog pozorišta - prethodilo je rušenje tzv. “Kamene sale” (Kamene kuće, Kamene dvorane) - solidne kamene građevine koja se nalazila na desnoj obali Morače - sa južne strane pješačke linije, odmah uz tu liniju, koja povezuje stari pješački most - kojega zovemo Viseći most, ili Gazela - i Ulicu Vasa Raičkovića - tačno na mjestu gdje se danas nalazi velelepna zgrada Uprave za ljudske resurse.
Kladio bih se, za sve pare, da je Kamena sala građena u periodu između dva svjetska rata - ne znam, da budem iskren, originalnu namjenu Kamene sale - a sve čega se sjećam je da smo je zvali i Džudo sala - jer je u ona davna vremena, sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog vijeka, bila matična kuća Džudo kluba “Titograd” - ali se nešto ne sjećam da je koncem devedesetih, kada su tzv. nosioci odlučivanja donijeli odluku o rušenju Kamene Sale, bilo nekih reakcija u javnosti - što bi svakako trebalo provjeriti...
Kako bilo, tačno na mjestu gdje se nalazila Kamena sala, postavljen je 19. decembra 2000. godine prvi kamen temeljac za zgradu Gradskog pozorišta - da bismo već 2004. godine, na tom istom mjestu, dobili velelepno zdanje Evropske agencije za rekonstrukciju/ Agencije za izgradnju i razvoj Opštine Podgorica - današnje Uprave za ljudske resurse - a kamenje od kojega je bila zidana Kamena sala - riječ je o priklesanom kamenu, ili o bunjanom kamenu, ako vam je tako draže - iskorišteno je da se ukrasi fasada pomenutog objekta iz 2004. godine - što je...
Hajde da poslušam Gibonnija i da “jezik pregrizem da, ne bih opsovao”...
Pa je onda u avgustu 2011. palo i nikad prežaljeno Kino “Kultura” - čime su se stekli uslovi da pomenuti gradonačelnik Stijepović, kao što rekoh - 10. oktobra 2016. godine - skopo pa 16 godina od polaganja prvog kamena temeljca - položi i drugi kamen temeljac za zgradu Gradskog pozorišta...
Uslijedila je poodugačka i jednako nevjerovatna faza realizacije projekta Gradskog pozorišta - uslijedio je svojevrsni teatar apsurda - ali o tome u narednom, ili u nekom od narednih brojeva...
Pogledajte još:
Preuzmi aplikaciju i prati vijesti
PRATITE NAS NA
