APELACIONI SUD PONIŠTIO PRVOSTEPENU PRESUDU PRIVREDNOG SUDA

Đorđević sad ne mora da se iseli iz Instituta u Igalu

Vraćanje spora na početak može biti prepreka pred prestojeću privatizaciji Instituta “Dr Simo Milošević” za što tender ističe 14. januara naredne godine
306 pregleda 0 komentar(a)
Nastavak suđenja u februaru naredne godine: Institut Dr Simo Milošević, Foto: Slavica Kosić
Nastavak suđenja u februaru naredne godine: Institut Dr Simo Milošević, Foto: Slavica Kosić

Apelacioni sud poništio je prvostepenu presudu Privrednog suda kojom je u junu 2017. godine usvojen tužbeni zahtjev Instituta “Dr Simo Milošević” i obavezan Mediteranski hirurški centar za plastičnu i rekonstruktivnu hirurgiju (MHC) i njegov vlasnik dr Borko Đorđević, da kompaniji iz Igala vrate poslovni prostor od 1.419 kvadrata, koji im je prethodno bio dat na korišćenje.

To znači da Đorđevićev MHC sada ne mora da se iseli iz prostora Instituta Igalo. Parnica je juče u Privrednom sudu krenula iznova, ali je glavna rasprava odložena za 5. februar naredne godine jer je sudija Faruk Mušović postupio po nalogu Apelacionog suda i zatražio od Centralnog registra privrednih subjekata (CRPS) sve spise za Mediteranski hiruški centar za plastičnu i rekonstruktivnu hirurgiju Igalo od prvog upisa 1994. godine pa sve do danas.

Prostor Instituta je zakupljen 2001. na 15 godina, ali Đorđević tvrdi da mu nijesu dali da radi

Institut u ovoj parnici zastupa advokatica Biljana Vuksanović iz kancelarije “Velimirović & partneri”, a Đorđevićev Mediteranski centar Željko Aprcović, advokat iz Kotora.

U susret predstojećoj privatizaciji Instituta iz Igala, budući da tender ističe 14. januara 2019. godine, ovo bi mogao biti jedan od imovinskih problema za svakog potencijalnog investitora.

Institut je sa kompanijom Atalanta Trading GmbH iz Ženeve, pravnim prethodnikom MHC, 28. maja 1992. godine zaključio Ugovor o osnivanju MHC. Institut je kao osnivački kapital unio dio zgrade od 1.419 kvadrata, kao i opremu, tehnička sredstva i inventar koji se nalazi u tom dijelu Instituta, dok je Atalanta uložila medicinsku opremu.

Osnivački udio Instituta je iznosio 40 odsto, a Atalante 60 odsto.

Prvi Ugovor o osnivanju MHC zaključen je na 10 godina, a 19. septembra 2001. godine zaključen je i aneks ugovora tako što je kao osnivački ulog Instituta ustupljenog dijela zgrade i opreme, a trajanje ugovora produženo na 15 godina. U međuvremenu, Đorđević je otkupio osnivački udio Atalante.

Institut Igalo je dopisom od 17. avgusta 2016. upozorio tužene da predmetni ugovor sa aneksom prestaje da važi 19. septembra te godine i da nemaju namjeru da ga produžavaju. Tražili su od MHC i Đorđevića da im predaju ustupljeni dio zgrade, što oni nijesu uradili zbog čega je Institut i pokrenuo tužbu.

Sud je u prvostepenoj presudi, koja je sada poništena, naveo da je protekao rok na koji je Institut ustupio imovinu i da imaju pravo tražiti da im je tuženi vrate.

Dr Borko Đorđević izvršni direktor Mediteranskog hirurškog centra optužio je 2016. godine menadžment Instituta u Igalu da su “opstruktivnim djelovanjem”, kao i djelovanjem „doktorskog privatnog lobija“ doveli do zatvaranja tog Centra za plastičnu hirurgiju.

Advokati Instituta očekivali su prošle godine da se tuženi odmah iseli, nakon prvostepene presude i da se neće žaliti Apelacionom sudu i najavili da će se u suprotnom Đorđević izložiti samo dodatnim troškovima, budući da Institut “planira novom tužbom da traži naknadu štete i izgubljenu dobit“.